Καλύτερη διαχείριση , καλύτερη πορεία

Στην καθημερινή πράξη στη θεραπεία των ψυχικών διαταραχών εμπλέκεται ο ασθενής, ο ψυχίατρος και πολύ συχνά το περιβάλλον του ασθενή. Οι λόγοι που μια θεραπεία μπορεί να μην δείξει αποτέλεσμα λοιπόν έχουν να κάνουν με τη διαχείρισή της από τα εμπλεκόμενα πρόσωπα. Ξεκινάμε την παράθεση των αιτιών που αφορά τους ίδιους τους ασθενείς και το περιβάλλον τους :

1. Χαρακτηριστικά ασθένειας : διάγνωση και βαρύτητα

2.Κοινωνικοί και οικονομικοί παράγοντες : φύλο, κοινωνικό status, οικονομική κατάσταση, γεωγραφική θέση

3.Ανεπαρκής συμμόρφωση στις οδηγίες

  • εσφαλμένη λήψη δοσολογίας τόσο σε τρόπο, όσο και σε χρονική στιγμή
  • η αλλαγή της συχνότητας των δόσεων
  • πρόωρη διακοπή αγωγής
  • διαλείμματα ποικίλης διάρκειας μη λήψης της αγωγής
  • η αποφυγή επισκέψεων στον θεράποντα ιατρό, η συνειδητή ή ασυνείδητη μη τήρηση των συμβουλών του ιατρού
  • η μερική συμμόρφωση κατά την οποία ο ασθενής παραμένει συμμορφωμένος στην θεραπεία, μόνο για το άμεσο χρονικό διάστημα έπειτα από την επίσκεψη στον ιατρό του

4.Παράμετροι της θεραπείας : στάση, (παρα)πληροφόρηση, δυσκολίες, προσδοκίες, περιπλοκότητα, συννοσηρότητα, χαρακτηριστικά προσωπικότητας ασθενή, κουλτούρα

  • Στίγμα ψυχικής ασθένειας
  • Καθυστερημένη έναρξη θεραπείας (συχνά για χρόνια)
  • Γνωσιακές διαστρεβλώσεις & μηχανισμοί άμυνας
  • Προσδοκίες άμεσης βελτίωσης
  • Προσδοκίες απουσίας παρενεργειών
  • Φόβος και καταστροφοποίηση παρενεργειών (π.χ. μη αναστρέψιμες)
  • Παρερμηνεία προηγούμενων μη επιτυχημένων θεραπειών
  • Παρερμηνεία παρενεργειών ή μη (άμεσης) αποτελεσματικότητας αποκλειστικά ως ιατρικό λάθος
  • Συχνή εναλλαγή ιατρών
  • «Τα φάρμακα βλάπτουν»
  • «Εγώ δεν παίρνω φάρμακα, ούτε ντεπόν»
  • «Θα αντιμετωπίσω μόνος μου τα προβλήματα»
  • Ιατροφοβία, δυσπιστία, καχυποψία
  • Ντρέπομαι να ρωτήσω
  • Τα φυσικά προιόντα θεραπεύουν διαταραχές (π.χ. ομοιοπαθητικά, βότανα, διατροφή)

5.Δεν μπορεί να μην αναφερθούν και λόγοι που έχουν να κάνουν με τους ίδιους τους ιατρούς :

  • Ιατρική ανεπάρκεια ορισμένων, εμμονές
  • Ανεπαρκής επικοινωνία & πληροφόρηση
  • Αδυναμία εγκατάστασης θεραπευτικής σχέσης
  • Φαινόμενο διαφορετικών διαγνώσεων από διαφορετικούς ιατρούς για το ίδιο πρόβλημα
  • Στιγματισμός ψυχιατρικής και από ιατρούς των άλλων ειδικοτήτων, έλλειμμα σχετικών παραπομπών
  • Υπάρχει όμως και το αντίθετο, δηλαδή βλέπουμε ενίοτε διαχείριση ψυχιατρικών περιστατικών από άλλες ειδικότητες π.χ. παθολόγοι, νευρολόγοι, γενικοί ιατροί κ.α. με συνήθως πενιχρά αποτελέσματα

Γενικά είναι δύσκολο να υπάρξει περίπτωση που να μην έχει κάτι από όλα τα παραπάνω. Συνήθως υπάρχει ένας συνδυασμός διαφόρων από τους ανωτέρω παράγοντες, αλλά και άλλους που ενδεχομένως δεν έχω καταγράψει στο άρθρο αυτό. H νευροεπιστήμη σήμερα έχει σίγουρα κάνει σημαντικά βήματα προόδου σε σχέση με το παρελθόν και εξελίσσεται διαρκώς αυξάνοντας τις γνώσεις μας για τον εγκέφαλο και την αντιμετώπιση των διαταραχών που σχετίζονται με αυτόν.

Αν μπορεί να διασφαλιστεί η καλύτερη διαχείριση των αιτιών που δυσχεραίνουν τις θεραπείες που ως τώρα είναι διαθέσιμες, το αποτέλεσμα μπορεί να είναι σημαντικά πιο ικανοποιητικό δίνοντας βάσιμη ελπίδα σε πολλούς συνανθρώπους μας που υποφέρουν.

Ως προς αυτή τη διασφάλιση είναι σημείο κλειδί η αναγνώριση της σημασίας των προαναφερομένων παραμέτρων οπωσδήποτε από τον ειδικό ψυχίατρο, αλλά και από τον ασθενή και το περιβάλλον του. Για να βοηθήσει ο ψυχίατρος στο μέγιστο δυνατό βαθμό τον ασθενή, θα πρέπει να τον βοηθήσει και ο ασθενής όσο μπορεί (βοηθώντας τελικά τον εαυτό του τον ίδιο). Από κει και πέρα χρειάζεται συνεργασία, ενσυναίσθηση, συμμόρφωση, επιμονή ώστε η θεραπευτική συμμαχία να γίνει ισχυρή λειτουργώντας θετικά ακόμη και για τις πιο δύσκολες διαταραχές. Και η ελπίδα μπορεί να γίνει πραγματικότητα.

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. 

Στο ιατρείο του στην Αθήνα ο ψυχίατρος Σπύρος Καλημέρης σας παρέχει την πιο σύγχρονη ψυχοθεραπευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών διαταραχών. Η εξειδικευμένη εκπαίδευση στις ψυχωτικές, συναισθηματικές (διπολική διαταραχή - κατάθλιψη) και αγχώδεις διαταραχές αποτελεί το βασικό ατού της δουλειάς του. 

Επίκεντρο της προσέγγισής του είναι η ποιότητα ζωής του ασθενή, με τον οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά, υπεύθυνα και όσο χρόνο χρειάζεται για να του δώσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Η διακριτικότητα, η ειλικρίνεια, η συναισθηματική κατανόηση θα είναι βασικά χαρακτηριστικά της θεραπευτικής σχέσης μαζί του.
Αρέσει σε %d bloggers: