Το Θάρρος

..Είναι άκρως ενδεικτικό, σχεδόν κανόνας, ότι το ηθικό θάρρος κάπου πηγάζει από την τέτοιου είδους ταύτιση, δια της ευαισθησίας, με όσα υφίστανται και υπομένουν οι συνάνθρωποί του. Μπαίνω στον πειρασμό να ονομάσω αντιληπτικό αυτό το είδος θάρρους, καθώς εξαρτάται από την ικανότητα του ατόμου να αντιλαμβάνεται, να αφήνει τον εαυτό του να βλέπει τα πάθη των άλλων. Αν επιτρέψουμε στον εαυτό μας να βιώσει το κακό, θα αναγκαστούμε να κάνουμε κάτι γι’ αυτό. Είναι παγκοίνως αναγνωρίσιμη αλήθεια ότι, όσο δε θέλουμε να μπλέξουμε, όσο δε θέλουμε να αντιμετωπίσουμε ακόμα και το θεωρητικό ερώτημα αν θα προστρέξουμε σε βοήθεια κάποιου που υφίσταται άδικη μεταχείριση ή όχι, κλείνουμε τις πόρτες της αντίληψής μας, γινόμαστε τυφλοί στον πόνο του άλλου, απομονώνουμε την ενσυναίσθησή μας από το πρόσωπο που χρειάζεται βοήθεια. Γι’ αυτό και η πιο έκδηλη μορφή δειλίας στις μέρες μας κρύβεται πίσω από τη φράση «δεν ήθελα να μπλέξω»..

Rollo May

Διαχρονικό απόσπασμα από “Το Θάρρος της Δημιουργίας” 1975

Το Θάρρος

Επιτρέπεται να διαβάσω και λίγη λογοτεχνία αγαπητέ?

Σούπερ ενδιαφέρον άρθρο που αναφέρεται στα ωφέλη της ανάγνωσης λογοτεχνικών μυθιστορημάτων παρακαλώ. Μεγάλη σημασία στον τομέα των ανθρώπινων κοινωνικών σχέσεων, κοινωνική συμπεριφορά και άλλα ωραία.

Η έρευνα αυτή μου φέρνει στο νου την απαξία που επιδεικνύουν πολλοί συνάνθρωποί μας και μάλιστα ανεξαρτήτως μορφωτικού επιπέδου στο διάβασμα λογοτεχνικών βιβλίων, με αναφορές σε «χαμένο χρόνο», «δεν χρησιμεύει σε κάτι», «τι σου προσφέρει» και άλλα παρεμφερή σχόλια. Επιδεικνύουν δε οι άνθρωποι αυτοί μια επίμονη προσήλωση στο διάβασμα αποκλειστικά και μόνο αναγνωσμάτων σχετικών με το επαγγελματικό τους αντικείμενο.

Παρακάτω το άρθρο που αναδημοσιεύεται από εδώ : Η μαγική δύναμη των μυθιστορημάτων

 

Ο άνθρωπος φαίνεται πως είναι το μοναδικό έμβιο πλάσμα πάνω στον πλανήτη που έχει τη διαχρονική ανάγκη να ακούει, να επινοεί και να διηγείται ιστορίες. Ποια όμως ζωτική κοινωνική ή και βιολογική ανάγκη εξυπηρετεί αυτή η εκπληκτική όσο και μοναδική ικανότητά μας;

Ενώ όλοι συμφωνούν πρόθυμα ότι οι πιο απίστευτες αφηγήσεις -τα διάφορα κοινωνικά ή πολιτισμικά μυθεύματα, τα πολιτικά ή θρησκευτικά παραμύθια- μπορούν να επηρεάζουν σημαντικά τη ζωή των ανθρώπων κάθε ηλικίας, ελάχιστοι προβληματίζονται για τα πραγματικά αίτια της διαχρονικής παρουσίας ενός τόσο εξόφθαλμα ανορθολογικού φαινομένου: της δύναμης των λέξεων να μας επηρεάζουν.

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, άρχισαν δειλά δειλά να εμφανίζονται σοβαρές εργαστηριακές μελέτες που επιχειρούν να διαφωτίσουν επιστημονικά την τυπικά ανθρώπινη προδιάθεση να μετατρέπουμε σε αφηγήσεις ό,τι γνωρίζουμε αλλά και ό,τι αγνοούμε.

Είναι ευρέως αποδεκτό ότι η ανάγνωση ενός μυθιστορήματος και γενικότερα ενός λογοτεχνικού έργου ασκεί μεγάλη επίδραση στη ζωή και τη σκέψη των αναγνωστών οι οποίοι, ενίοτε, ταυτίζονται με τους ήρωες των ιστοριών.

Λιγότερο γνωστό, μέχρι πρόσφατα, ήταν το γιατί και κυρίως το πώς συμβαίνει «το θαύμα» της λογοτεχνικής μέθεξης.

Μόλις πριν από λίγες μέρες ανακοινώθηκε μια ενδιαφέρουσα έρευνα που πραγματοποίησαν οι Ε. Κάστανο (Emanuele Castano) και Ν. Κιντ (David Comet Kidd) στο New School for Social Science της Νέας Υόρκης.

Σύμφωνα με τα συμπεράσματα αυτής της έρευνας, η ανάγνωση αξιόλογων λογοτεχνικών έργων αυξάνει σημαντικά την ικανότητά μας για «ενσυναίσθηση», δηλαδή την ικανότητά μας να ταυτιζόμαστε και να κατανοούμε τους άλλους και το κοινωνικό μας περιβάλλον.

Τα μυθιστορήματα -ιδίως όταν πρόκειται για έργα υψηλής λογοτεχνικής αξίας- ενισχύουν την ικανότητά μας να ταυτιζόμαστε και να κατανοούμε καλύτερα τους άλλους και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Οι ερευνητές οδηγήθηκαν σε αυτό το εντυπωσιακό συμπέρασμα υποβάλλοντας σε μια σειρά ψυχολογικά τεστ χίλιους εθελοντές-αναγνώστες, καθένας από τους οι οποίους είχε διαβάσει είτε ένα αξιόλογο μυθιστόρημα, ένα δοκίμιο είτε ένα ανάγνωσμα μαζικής λογοτεχνίας.

Οπως διαπίστωσαν, οι αναγνώστες που είχαν διαβάσει αξιόλογα λογοτεχνικά βιβλία πετύχαιναν σαφώς καλύτερα αποτελέσματα στα σχετικά τεστ και επιπλέον επιδείκνυαν αυξημένη κοινωνική νοημοσύνη, ψυχολογική ευαισθησία και ενσυναίσθηση.

«Η λογοτεχνία δεν είναι απλώς μια προσομοίωση της κοινωνικής πραγματικότητας, αλλά αυτή η ίδια είναι μια κοινωνική εμπειρία» όπως διευκρίνισε ο David Comet Kidd.

Το γεγονός ότι τα πιο ευτελή μαζικά αναγνώσματα είναι λιγότερο «αποτελεσματικά» από τα λογοτεχνικά αφηγήματα οφείλεται στο ότι προσφέρουν στον αναγνώστη μια λιγότερο σύνθετη εικόνα της πραγματικότητας και στο ότι τα πρόσωπα του δράματος είναι κοινότοπα και απολύτως προβλέψιμα.

Η ανάγκη του εγκεφάλου να πλάθει ιστορίες

Σήμερα, όλοι αναγνωρίζουν ότι πρωτοπόρος στο πεδίο της νευρολογοτεχνίας είναι ο επιφανής νευροψυχολόγος Ρέιμοντ Μαρ (Raymond Mar) και η ομάδα του στο Πανεπιστήμιο Γιορκ στο Τορόντο του Καναδά, οι οποίοι πραγματοποίησαν μερικές σημαντικές έρευνες γύρω από τις εγκεφαλικές προϋποθέσεις και την ψυχολογική λειτουργία των λογοτεχνικών αφηγημάτων.

Βασιζόμενος σε μια σειρά από εργαστηριακές μελέτες, που πραγματοποίησε μαζί με τον στενό συνεργάτη του, Κιθ Οουτλι (Keith Oatley), καθηγητή νευροεπιστήμης στο ίδιο πανεπιστήμιο και καταξιωμένο λογοτέχνη, κατέληξε το 2006 στο συμπέρασμα ότι οι αφηγήσεις λειτουργούν σαν «προσομοιωτές πτήσεων» για τις ανθρώπινες κοινωνικές σχέσεις!

Οπως όταν κάποιος επιθυμεί να γίνει πιλότος αεροπλάνων οφείλει να εκπαιδευτεί επί μακρόν σε έναν επίγειο προσομοιωτή πτήσεων, έτσι και η ακρόαση και η αφήγηση ιστοριών αποτελούν την απαραίτητη προπαιδεία για τη σύναψη των κοινωνικών σχέσεών μας.

Αναλύοντας κατά περίπτωση τα δεδομένα και κατόπιν συγκρίνοντας συνολικά τις διαφορετικές ικανότητες ως προς την κοινωνική επιτηδειότητα και τη συναισθηματική ενσυναίσθηση που ήταν ικανοί να επιδεικνύουν οι εθελοντές φοιτητές που συμμετείχαν στα πειράματα, οι ερευνητές οδηγήθηκαν στην εύλογη υπόθεση ότι οι αφηγήσεις ή οι ακροάσεις ιστοριών λειτουργούν ως ένα είδος «προσομοιωτή πτήσεων» για τις κοινωνικές σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων.

Ηταν η πρώτη σαφής ένδειξη για τη σημασία και τη λειτουργία των λογοτεχνικών ιστοριών στις ανθρώπινες κοινωνικές σχέσεις. Σε αυτή τη μελέτη, ωστόσο, παρέμεναν αδιευκρίνιστες οι σχέσεις αιτίας-αποτελέσματος.

Οπως διευκρινίζει ο ίδιος ο Μαρ, «όταν το περιεχόμενο των ιστοριών έχει υψηλή κοινωνική αξία και μας διεγείρει διανοητικά, μπορεί να βελτιώσει τις κοινωνικές δεξιότητες των ατόμων. Οποιος διηγείται και ακούει (ή διαβάζει) μυθιστορηματικές ιστορίες παρουσιάζει μια σαφώς πιο πλούσια κοινωνική ζωή. Δεν είμαστε όμως ακόμη σε θέση να αποφασίσουμε, με τρόπο επιστημονικά ακριβή, αν η αφήγηση ιστοριών είναι η αιτία της καλύτερης κοινωνικής προσαρμογής ή, αντίθετα, το προϊόν της».

Για να αποφασίσει αν προηγούνται αιτιακά οι ιστορίες ή η κοινωνική προσαρμογή, ο Μαρ και οι συνεργάτες του σχεδίασαν μερικά πολύ ενδιαφέροντα και ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά πειράματα σχετικά με τον εγκεφαλικό εντοπισμό των αφηγηματικών πρακτικών μας.

Ετσι το 2007-08, καταφεύγοντας στις νέες τεχνικές απεικόνισης του εγκεφάλου (λειτουργική μαγνητική τομογραφία), κατάφεραν να εντοπίσουν επακριβώς ποιες περιοχές του εγκεφάλου ενεργοποιούνται όταν βλέπουμε, ακούμε ή διηγούμαστε ενδιαφέρουσες ιστορίες.

Ομως, και ένας άλλος κορυφαίος νευροεπιστήμονας, ο Μάικλ Γκαζάνιγκα (Michael Gazzaniga) είναι πεπεισμένος ότι τόσο η αφήγηση όσο και η ακρόαση ιστοριών σχετίζονται με εντοπισμένες δομές και λειτουργίες του ανθρώπινου εγκεφάλου οι οποίες εμπλέκονται στην κοινωνική μας συμπεριφορά και διευκολύνουν ή, όταν δυσλειτουργούν, παρεμποδίζουν την κοινωνικοποίησή μας!

«Είμαστε προετοιμασμένοι να αντιμετωπίζουμε με ταχύτητα τα απρόβλεπτα συμβάντα της ζωής επειδή τα έχουμε φανταστεί ή ακούσει από κάποιες διηγήσεις ανάλογων περιπτώσεων. Αυτή είναι μια από τις ουσιαστικές εξελικτικές λειτουργίες της αφήγησης ιστοριών», εξηγεί ο Γκαζάνιγκα, διεθνής αυθεντία στη μελέτη ασθενών με χειρουργικά διαιρεμένους εγκεφάλους για την αντιμετώπιση σοβαρών νευρολογικών παθήσεων.

Οταν, μετά τη χειρουργική επέμβαση, ο κορυφαίος νευροεπιστήμονας ζητούσε από αυτούς τους ασθενείς να δικαιολογήσουν τη φαινομενικά ασυνεπή ή και περίεργη συμπεριφορά που προέκυπτε είτε από το δεξιό είτε από το αριστερό εγκεφαλικό τους ημισφαίριο, τα οποία πλέον δεν επικοινωνούσαν μεταξύ τους, οι περισσότεροι ασθενείς έτειναν να επινοούν εύλογες ιστορίες ή «εξηγήσεις» που δικαιολογούσαν την παράλογη συμπεριφορά τους. Ιδού πώς το εξηγεί ο Γκαζάνιγκα:

«Διαπιστώνοντας τόσο συχνά αυτό το φαινόμενο, κατάλαβα ότι ο εγκέφαλός μας καταφεύγει στην τεχνική της “εξιστόρησης” για να βάζει τάξη στην αταξία και να δίνει κάποια λογική συνοχή σε ό,τι είναι λογικά ασυνεπές».

 

παξινος κατ εικονα

«Ένας άλλος κόσμος»

WORLDS-APART_70x100cm_TEASER-3

Ένας άλλος κόσμος

Δεν είναι συχνό φαινόμενο μια ταινία να καταφέρνει να αγγίξει συναισθήματα, να προσεγγίζει παράλληλα και μαζικά τόσα πολλά επίκαιρα θέματα και να περνάει εντέλει τόσα αξιοσημείωτα νοήματα (για όποιον θελήσει ή είναι έτοιμος να τα δει και να τα εισπράξει). Στην περίπτωση αυτή αυτό επετεύχθη για μένα και έτσι θέλησα να σας την προτείνω ανεπιφύλαχτα.

Θα πρέπει να πω οτι πιέστηκα να πάω να δω την ταινία και σε αυτό φταίει μάλλον το ότι ήμουν προκατειλλημένος για λόγους που δεν είναι της παρούσης. Φυσικά εκ των υστέρων αναγνωρίζω οτι ήμουν ανόητος. Γενικά δε με απασχολουν ιδιαίτερα κριτικές τεχνικού τύπου για τη σκηνοθεσία , το σενάριο, τους πρωταγωνιστές, τη δημοσιότητα, το κουτσομπολιό και ένα σωρό άλλα στοιχεία ακατανοήτως βαρυσήμαντα για τους επαγγελματίες ειδικούς κριτικούς.

Δεν είναι πολλή ώρα που έχω φύγει από το σινεμά και θα ήθελα να μπορούσα να μεταδώσω κάθε ένα από τα αναγκαία μηνύματα που αναγνώρισα, κάθε συγκινητικό ψυχογράφημα που θα μπορούσε να είναι πανομοιότυπο με το ψυχογράφημα πολλών συνανθρώπων μας στον κόσμο που φτάσαμε να ζούμε. Θα το αφήσω όμως σε εσάς αν κάνετε το βήμα να δείτε την ταινία. Θα πω μόνο οτι μέσα στην ταινία αυτή πλέκεται με θεραπευτική θα έλεγα επιτυχία η αναπόφευκτη (και μοναδική ίσως) λύση για τον άνθρωπο και την πολυεπίπεδη κρίση που βιώνει σήμερα :

Ο επαναπροσδιορισμός (αξιών?, πεποιθήσεων?, κατευθύνσεων?, επιθυμιών?)

 

Σπύρος Καλημέρης Ψυχίατρος Ψυχοθεραπευτής

Smartphone addiction!

15 γελοιογραφίες που σε κοροϊδεύουν επειδή είσαι εθισμένος στο κινητό σου

…και καλά σου κάνουν. Θα στραβωθείς πια μ’αυτό το διάολο.

Ξέρουμε τι σκέφτεσαι: «Μα καμιά φορά, τα όσα συμβαίνουν στην οθόνη του smatphone μου είναι πολύ πιο ενδιαφέροντα από την πραγματική ζωή που εκτυλίσσεται γύρω μου». Το ξέρουμε πολύ καλά αγαπητέ αναγνώστη, μην το λες σε εμάς. Πες το σ’αυτούς τους αδαείς σκιτσογράφους που σε κοροϊδεύουνε.

Μπόνους πόντοι ειρωνίας αν αυτή τη στιγμή διαβάζεις από το κινητό σου:

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-10__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-20__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-21__605

XX-Cartoons-Ironically-Showing-Our-Smartphone-Addiction__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-26__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-2__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-5__605

XX-Cartoons-Ironically-Showing-Our-Smartphone-Addiction1__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-9__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-7__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-29__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-8__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-28__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-16__605

smartphone-addiction-illustrations-cartoons-4__605

(Via BoredPanda)

Perception TV Series

perception

Η σειρά Perception προβλήθηκε για 3 σεζόν στην Αμερική από το 2012 μέχρι και φέτος. Με την ευκαιρία της προβολής της και στην Ελλάδα από το ΣΚΑΪ θεώρησα καλή χρονική στιγμή να γράψω μία μικρή κριτική καθώς πρόκειται για ψυχολογική/αστυνομική/κοινωνική περιπέτεια διαφορετική από ό,τι έχει κυκλοφορήσει.
Η σειρά έχει κεντρικό πρωταγωνιστή ένα νευροεπιστήμονα καθηγητή σε πανεπιστήμιο του Σικάγο, ο οποίος πάσχει από σχιζοφρένεια! Ο άνθρωπος αυτός βέβαια δεν αντιστοιχεί σε καμία περίπτωση στην εικόνα που έχει ο μέσος άνθρωπος σήμερα για έναν σχιζοφρενή συνάνθρωπό μας. Καταρχήν ο Daniel Pierce, όπως λέγεται, μπορεί όχι μόνο να ανταποκριθεί στο ρόλο του διδάσκοντα καθηγητή ενός πανεπιστημίου, αλλά και να θεωρείται διακεκριμένος στο πεδίο του. Το πεδίο αυτό όπως προαναφέρθηκε, είναι οι Νευροεπιστήμες. Τις γνώσεις του αυτές ο καθηγητής τις χρησιμοποιεί όμως και σε ένα άλλο πιο δύσκολο τομέα. Στην εξιχνίαση εγκλημάτων ως σύμβουλος του FBI σε συνεργασία με μία συγκεκριμένη πράκτορα, παλιά του μαθήτρια και φίλη.
Τα επεισόδια συνήθως αρχίζουν με μια σκηνή από τον Pierce δίνει μια διάλεξη στους φοιτητές του για μια πτυχή του ανθρώπινου εγκεφάλου που γίνεται σημαντική κατά την πλοκή του επεισοδίου. Τα επεισόδια είναι συνήθως αυτοτελή και επικεντρώνονται σε κάποιο έγκλημα στο οποίο ο καθηγητής προσφέρει καίριες παρατηρήσεις και συμβουλές πάνω σε διάφορες ψυχοπαθολογικές καταστάσεις των εμπλεκόμενων όπως και διαφόρων σχετικών ψυχιατρικών παραμέτρων που τελικά συμβάλλουν στην εξιχνίαση. Τα επεισόδια, επίσης, συνήθως καταλήγουν με παρατηρήσεις που κάνει ο ίδιος στους μαθητές σχετικά με τα παράδοξα της ανθρώπινης αντίληψης (perception).
Τα στοιχεία που θα ήθελα να σταθώ λίγο παραπάνω είναι τα εξής :
• Αν ρωτάτε για το αν ο καθηγητής παρουσιάζει συμπτωματολογία, η απάντηση είναι ναι. Ο Pierce έχει συστηματικά οπτικές ψευδαισθήσεις, δηλαδή βλέπει και συνομιλεί με πρόσωπα που δεν υπάρχουν. Μάλιστα έχει μια «μόνιμη» ψευδαίσθηση, μια πρώην φίλη του και πολλές παροδικές δηλαδή άσχετα πρόσωπα που η συνομιλία μαζί τους συνήθως του δίνει κάποιο αδιόρατο στους υπόλοιπους ίχνος-κλειδί για κάθε υπόθεση. Το ζήτημα είναι ότι ο άνθρωπος αυτός συνεχίζει και είναι σχεδόν πλήρως λειτουργικός και ουσιαστικά έχει μάθει να ζει με τις ψευδαισθήσεις του. Έχει μάθει να διαχειρίζεται σχετικά γρήγορα το αρχικό στρες που του προκαλούν. Επίσης έχει αποδιώξει σε πολύ καλό βαθμό τον αυτοστιγματισμό του λόγω του προβλήματος αυτού. Πρόκειται για χαρακτηριστικά ανυπολόγιστα σημαντικά στη διαχείριση της σοβαρής αυτής πάθησης, που λέγεται σχιζοφρένεια, τα οποία μέσω της σειράς διαφαίνεται πώς στην πράξη θα μπορούσαν κάποιοι ασθενείς να τα εφαρμόσουν. Να σημειωθεί ότι στη σειρά ο καθηγητής δε λαμβάνει φαρμακευτική αγωγή, αν και αυτό είχε συμβεί στο παρελθόν. Φυσικά ο καθηγητής είναι αρκετά εκκεντρικός, αντισυμβατικός, μη κοινωνικός και δύσκολος άνθρωπος στο σημείο που θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί ότι έχει σχιζοειδή και παρανοϊκά στοιχεία προσωπικότητας. Ενίοτε τα συμπτώματά του υποτροπιάζουν και ουκ ολίγες φορές τον καθιστούν δυσλειτουργικό, ενώ σε 1-2 περιστάσεις φτάνει να νοσηλευτεί. Αυτές όμως οι περιστάσεις δεν αρκούν για να τον ρίξουν στα βάραθρα. Βέβαια σε αυτό το σημείο έχει το πολύ σημαντικό ατού της συμπαράστασης, έμπρακτης και μη, από κοντινά του πρόσωπα, όπως ένα διδακτορικό φοιτητή, με τον οποίο συγκατοικεί και ο οποίος τον φροντίζει σε βάρος συχνά της προσωπικής του ζωής, αλλά και τη πράκτορα του FBI, με την οποία συνεργάζεται.
• Κάτι αρκετά βασικό είναι ότι το επιστημονικό υπόβαθρο της σειράς είναι αξιόπιστο. Πρόκειται για πραγματικά επιστημονικά στοιχεία της ψυχιατρικής, ψυχολογίας και νευροψυχιατρικής και σπάνια εντοπίζει κανείς μεγαλοποίηση κάποιων θεμάτων για λόγους τηλεθέασης. Φυσικά θα μπορούσε να κριτικάρει κανείς ότι το ίδιο το σενάριο είναι κάτι πολύ τραβηγμένο για τα δεδομένα της πραγματικής ζωής. Θα έλεγα όμως ότι εφόσον το Perception δεν είναι ντοκυμαντέρ, το ίδιο το σενάριο συνεισφέρει στην ενίσχυση της πλοκής και άρα στην πιο χαλαρή παρακολούθησή της. Επίσης είναι μείζονος σημασίας η συμβολική ή διδακτική σκοπιά μέσω της οποίας μπορεί κανείς να δει τη συγκεκριμένη σειρά.
• Σημαντικό στοιχείο που χρήζει προσοχής είναι το ότι ένα αμερικανικό πανεπιστήμιο δέχεται να έχει ως καθηγητή έναν άνθρωπο με σχιζοφρένεια. Γενικά σε όλη τη σειρά προβάλλεται μια ιδιαίτερα ανεκτική στάση της κοινωνίας απέναντι στις ψυχικές παθήσεις, σε σημείο που φαντάζει ασύμβατη με τη ρεαλιστική πραγματικότητα : Οι άνθρωποι αυτοί δεν αντιμετωπίζονται ως υποδεέστεροι. Αυτό μπορεί σε κάποιους να μοιάζει αρκετά ουτοπικό ή fictional, αλλά δεν αποτελεί και μια καλή ιδέα του πώς θα μπορούσε να είναι?
• Η σειρά προσεγγίζει με τρόπο κατανοητό και προσιτό ανθρώπινες λειτουργίες και χαρακτηριστικά, τα οποία λίγο πολύ ως τώρα, η πλειοψηφία του κόσμου έχει πλήρη άγνοια ή τα θωρεί με δέος. Για παράδειγμα ο καθηγητής στο πλαίσιο των διαλέξεών του, αλλά και ης δραστηριότητάς του ως «ντετέκτιβ» συνδέει συγκεκριμένες ανθρώπινες λειτουργίες με συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου, βάσει μελετών και παρατηρήσεων που έγιναν στο πλαίσιο των Νευροεπιστημών. Επίσης γίνονται σχόλια πάνω σε απλές ή σύνθετες καθημερινές καταστάσεις που μπορούν να δώσουν απρόσμενες και πιο πραγματιστικές απαντήσεις στους τηλεθεατές για σκέψεις, συναισθήματα και συμπεριφορές που τον απασχολούν. Να προκύπτει τέτοιο όφελος από τηλεοπτική σειρά μάλλον δεν είναι τόσο συνηθισμένο.
• Αξίζει επίσης να σχολιαστεί το πόσα πράγματα μπορεί κανείς να μάθει από μια πιο προσεκτική παρατήρηση της ανθρώπινης συμπεριφοράς και μάλιστα ειδικότερα τόσο του λεκτικού περιεχομένου της γλώσσας, όσο και της γλώσσας του σώματος! Ο συνδυασμός του εκπληκτικού αυτού προσόντος με την επιστημονική γνώση καθιστά τον πρωταγωνιστή άριστο ερευνητή, ο οποίος δεν αρκείται στο φαίνεσθαι, αλλά διεισδύει βαθύτερα με υψηλή αποτελεσματικότητα.
• Μη φανταστείτε ότι η σειρά είναι βαριά και δυσκολοχώνευτη. Δεν απουσιάζει το χιουμοριστικό στοιχείο (με το χαρακτηριστικό αμερικανικό touch), καθώς και το στοιχείο της αστυνομικής περιπέτειας. Επίσης δε λείπει η εστίαση σε χαρακτήρες και καθημερινά προβλήματα της σύγχρονης κοινωνικής πραγματικότητας. Πρόκειται για ακόμη ένα ατού της συγκεκριμένης παραγωγής, που τη καθιστά άνετη στην παρακολούθηση οποιαδήποτε ώρα της ημέρας.
Εν κατακλείδι η συγκεκριμένη σειρά την προσοχή σας γιατί φέρνει στο σπίτι του καθενός σοβαρή γνώση και στοιχεία που μπορούν να βοηθήσουν τον οποιοδήποτε είτε αντιμετωπίζει κάποια ψυχική διαταραχή είτε όχι.
Ακολουθούν σε συνδέσμους η περιγραφή της σειράς στο Wikipedia , καθώς και η σελίδα της στο δικτυακό τόπο του καναλιού ΣΚΑΪ :

http://en.wikipedia.org/wiki/Perception

http://www.skai.gr/tv/show/?showid=66048

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Κινηματογράφος & Ψυχική ασθένεια

Forrest Gump

Πολύ ενδιαφέρουσα καταχώρηση της ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia με ταινίες στις οποίες υπάρχει κάποιο άτομο (ασχέτως αν πρωταγωνιστεί ή όχι) με ψυχική διαταραχή, χωρίς να σημαίνει απαραιτήτως οτι αυτό είναι το βασικό θέμα της ταινίας. Πληροφορίες για κάθε μια από τις ταινίες θα βρείτε κλικάρωντας στο όνομά της.

Amnesia

Anterograde amnesia

A person with anterograde amnesia is unable to form new memories.

Retrograde amnesia

A much-used plot device, retrograde amnesia occurs when a person forgets part or all of his or her past.

Psychogenic amnesia

Psychogenic amnesia is memory loss caused by psychological stress.

Lacunar amnesia

Lacunar amnesia is the loss of memory about one specific event.

Anxiety disorders

Agoraphobia

Obsessive–compulsive disorder

Post-traumatic stress disorder

Social anxiety disorder

Autism spectrum disorders

Bipolar disorder

Clinical depression

Conduct disorder

Delusional disorder and other psychotic disorders not otherwise specified

Erotomania

Dementia

Alzheimer’s disease

Dissociative disorders

Eating disorders

Hypersexuality

Learning disabilities

Pedophilia

Personality disorders

Antisocial personality disorder

Avoidant personality disorder

Borderline personality disorder

Histrionic personality disorder

Narcissistic personality disorder

Obsessive-compulsive personality disorder

Schizoid personality disorder

Schizoaffective disorder

Schizophrenia

Substance use disorder

Drugs listed from most addictive, harmful or destructive to least (from left [most dangerous] to right [least dangerous]; based on a 2007 scientific research study[5]):

  • The Wolf of Wall Street (2013) – Cocaine, alcohol, methaqualone
  • Flight (2012) – Heroin, cocaine, alcohol
  • On the Road (2012) – Morphine, amphetamines, alcohol, cannabis
  • Enter the Void (2008) – Methamphetamine, cocaine, alcohol, MDMA, LSD, cannabis
  • Across the Universe (2007) – Morphine, LSD, cannabis
  • Candy (2006) – Heroin/Morphine, methadone, MDMA, cannabis
  • The Boys & Girls Guide to Getting Down (2006) – Heroin, amphetamines, cocaine, MDMA, Viagra, cannabis
  • Love is the Drug (2006) – Cocaine, hydrocodone, alcohol, codeine, Viagra, cannabis
  • Factory Girl (2006) – Heroin, amphetamines, oxycodone, hydrocodone, temazepam, lorazepam, cannabis
  • Get Rich or Die Tryin’ (2005) – Morphine, cocaine, alcohol, cannabis
  • One Perfect Day (2004) – Morphine, amphetamines, codeine, temazepam, MDMA, cannabis
  • Party Monster (2003) – Heroin, cocaine, ketamine, MDMA, LSD
  • Wonderland (2003) – Methamphetamine, heroin, cocaine, methaqualone (Quaaludes), cannabis
  • Spun (2002) – Methamphetamine, amphetamine
  • The Salton Sea (2002) – Methamphetamine, alcohol
  • The Loser Takes It All (2002) – Alcohol
  • Pure (2002) – Heroin, cocaine, alcohol, cannabis
  • 24 Hour Party People (2002) – Heroin, cocaine, methadone, MDMA
  • Bully (2001) – Methamphetamine, LSD, cannabis
  • Blow (2001) – Cocaine, alcohol, LSD, cannabis
  • Hannibal (2001) – Morphine, temazepam, midazolam, chloroform
  • American Psycho (2000) – Cocaine, alcohol, temazepam, triazolam, alprazolam, MDMA, cannabis
  • Traffic (2000) – Heroin, cocaine, cannabis
  • In Vanda’s Room (2000) – Heroin
  • Almost Famous (2000) – Hydrocodone (Vicodin), methaqualone (Quaaludes), LSD, cannabis
  • Requiem for a Dream (2000) – Heroin, amphetamines, cocaine, barbiturates, alcohol, benzodiazepines, MDMA, LSD, cannabis
  • 28 Days (2000) – Oxycodone, hydrocodone, codeine, benzodiazepines
  • Magnolia (1999) – Morphine, cocaine, MDMA
  • Cruel Intentions (1999) – Cocaine, alcohol
  • Broken Vessels (1999) – Methamphetamine, heroin
  • Jesus’ Son (1999) – Heroin, amphetamines, cocaine, opium, alcohol, diazepam, LSD, psilocybin mushrooms
  • Fear and Loathing in Las Vegas(1998) – Heroin, amphetamines, cocaine, opium, barbiturates, alcohol, inhalants, mescaline, LSD, cannabis
  • Gia (1998) – Heroin, cocaine, alcohol
  • Playing God (1997) – Morphine, fentanyl, amphetamines
  • Trainspotting (1996) – Heroin/Morphine, dextromoramide, amphetamines, cocaine, pethidine/meperidine (Demerol), opium, methadone, pentobarbital, amobarbital, alcohol, buprenorphine, temazepam, diazepam, phenobarbital, MDMA, cannabis
  • The Basketball Diaries (1995) – Heroin, amphetamines, cocaine, barbiturates, alcohol, inhalants, cannabis
  • The Crow (1994) – Morphine, cocaine, alcohol, cannabis
  • Ed Wood (1994) – Morphine
  • Fresh (1994) – Heroin, Cocaine, Alcohol
  • Jungle Fever (1991) – Cocaine
  • New Jack City (1991) – Cocaine
  • Rush (1991) – Heroin, amphetamines, cocaine, cannabis
  • Drugstore Cowboy (1989) – Morphine, oxymorphone, hydromorphone, amphetamines, cocaine, alcohol, temazepam, triazolam, flurazepam, diazepam lorazepam, LSD
  • Sid and Nancy (1986) – Heroin, cocaine, methadone
  • 8 Million Ways to Die (1986) – Alcohol
  • Scarface (1983) – Heroin, cocaine, methaqualone (Quaaludes)
  • Veronika Voss (1982) – Opiates
  • Christiane F. (1981) – Heroin, PCP, methaqualone (Mandrax/Quaaludes), alcohol, temazepam, diazepam, MDMA, cannabis
  • More (1969) – Heroin, amphetamines, barbiturates, alcohol (absinthe), cannabis
  • Valley of the Dolls (1967) – Amphetamines (Dexedrine), pethidine/meperidine (Demerol), barbiturates (pentobarbital, secobarbital, amobarbital)
  • Monkey on My Back (1957) – Morphine
  • The Lost Weekend (1945) – Alcohol

Miscellaneous and unspecified

25 χρόνια ιδιωτικής τηλεόρασης κι ούτε μια εκπομπή για το βιβλίο

Manolis Andriotakis

Στην Ελλάδα, η ιδιωτική τηλεόραση υπάρχει εδώ και 25 χρόνια.

Εδώ και 25 χρόνια όμως δεν έχουμε δει ποτέ μια εκπομπή για το βιβλίο, μια εκπομπή για την αρχιτεκτονική, για τα εικαστικά, τη φωτογραφία, το θέατρο, το χορό, τη φιλοσοφία. Ούτε μία.

Εδώ και 25 χρόνια τα έχουμε δει όλα, εκτός από μια εκπομπή για την ανάγνωση, για τις τέχνες, για την αισθητική, την ηθική, τις ιδέες.

Εδώ και 25 χρόνια παρακολουθούμε ένα χαμηλής ποιότητας προϊόν, “που πουλάει”, να γίνεται κυρίαρχο θέμα συζήτησης, να εκπαιδεύει πολίτες, να χαμηλώνει τον πήχη. Και βέβαια δεν αντιδρά σχεδόν κανείς. Κάποιες σποραδικές προτάσεις στο Διαδίκτυο, η αποκομμένη όαση των δημόσιων Μέσων κι αυτό είναι όλο.

Εδώ και 25 χρόνια ζούμε στην παράλληλη πραγματικότητα των ιδιωτικών Μέσων που επιβάλλουν μια τοξική ατζέντα αποβλάκωσης.

Καλή χρονιά!

Δείτε την αρχική δημοσίευση

Τρόποι πρόληψης της άνοιας

 

Το διάβασμα είναι για πολλούς το σήμα-κατατεθέν του καλοκαιριού, αφού βρίσκουν τον χρόνο και την ψυχική διάθεση να ασχοληθούν με κάτι που ταξιδεύει το μυαλό. Νέα ευρήματα, ωστόσο, δείχνουν ότι κάνει κάτι περισσότερο: θωρακίζει τη μνήμη και προστατεύει από την άνοια αργότερα στη ζωή.

Η νευρολόγος – ψυχίατρος Παρασκευή Σακκά, πρόεδρος της Εταιρείας Νόσου Alzheimer & Συναφών Διαταραχών Αθηνών, εξηγεί τι σημαίνουν τα νέα ευρήματα και ποιες άλλες συνήθειες του καλοκαιριού παρέχουν ανάλογα οφέλη.

Τι έδειξε η νέα μελέτη;

Σε πολυετή μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Neurology» στις 3 Ιουλίου 2013, ερευνητές από το Κέντρο Νόσου Alzheimer του Πανεπιστημίου Rush, στο Σικάγο, διαπίστωσαν πως όσοι ασχολούνται συστηματικά, από την παιδική κιόλας ηλικία, με πνευματικές δραστηριότητες όπως το διάβασμα, το γράψιμο και τα σταυρόλεξα, έχουν μειωμένες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια όταν γεράσουν.

Στη μελέτη συμμετείχαν 294 εθελοντές ηλικίας άνω των 55 ετών όταν άρχισε που υποβάλλονταν σε τεστ μνήμης συστηματικά και απάντησαν σε ερωτηματολόγια τα οποία μετρούσαν τις νοητικές ενασχολήσεις τους από την παιδική μέχρι την τρίτη ηλικία.

Πού αποδίδονται τα παρατηρούμενα οφέλη;

Μελέτες τόσο σε πειραματόζωα όσο και σε ανθρώπινους εγκεφάλους έχουν δείξει ότι η νοητική άσκηση διεγείρει τους νευρώνες του εγκεφάλου, δημιουργώντας νέες συνάψεις (ενώσεις) μεταξύ τους και ίσως και νέα κύτταρα.

Το σίγουρο είναι ότι η άσκηση του μυαλού από την παιδική ηλικία μέχρι τα βαθιά γεράματα ενισχύει τη μνήμη και πιθανώς προλαμβάνει τη νόσο Αλτσχάιμερ.

Ποιες άλλες δραστηριότητες προστατεύουν από το Αλτσχάιμερ;

Πολλές μελέτες έχουν δείξει ότι η συστηματική γυμναστική ωφελεί ιδιαιτέρως τον εγκέφαλο και το καλοκαίρι είναι η κατ’ εξοχήν εποχή της αυξημένης φυσικής δραστηριότητας, όχι μόνο με το κολύμπι, αλλά και τις περισσότερες ώρες σε υπαίθριους χώρους, το περπάτημα, το ποδήλατο, τα θαλάσσια σπορ, το ψάρεμα κ.τ.λ.

Πρόσφατες έρευνες απέδειξαν ότι η γυμναστική μπορεί να λειτουργήσει τόσο προληπτικά όσο και θεραπευτικά σε σχέση με την άνοια. Σε πρόσφατη μελέτη από την Ουάσιγκτον, στην οποία συμμετείχαν 1.740 άτομα ηλικίας άνω των 65 ετών, διαπιστώθηκε ότι όσοι γυμνάζονταν τρεις ή περισσότερες φορές την εβδομάδα, είχαν 30% έως 40% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν νόσο Αλτσχάιμερ σε σύγκριση με αυτούς που ασκούνταν λιγότερο από 3 φορές την εβδομάδα.

Αλλες έχουν αποδείξει την ευεργετική επίδραση της άσκησης σε άτομα που πάσχουν ήδη από άνοια, καθώς βελτιώνει τις γνωστικές λειτουργίες και την ποιότητα ζωής τους και ταυτοχρόνως καταπολεμά την καταθλιπτική συμπτωματολογία, η οποία αποτελεί παράγοντα κινδύνου για τη νόσο.

Τι σημαίνουν πρακτικά τα νέα ευρήματα;

Δεκάδες είναι πλέον οι μελέτες που αποδεικνύουν ότι η ενασχόληση με σύνθετες δραστηριότητες που απαιτούν να βάζουμε συνεχώς το μυαλό μας να δουλεύει συνδέεται άμεσα με μειωμένη πιθανότητα εμφάνισης της νόσου Αλτσχάιμερ.

Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι μία ανασκόπηση 22 τέτοιων μελετών έδειξε ότι οι ηλικιωμένοι που είτε είχαν υψηλό μορφωτικό επίπεδο, είτε ασκούσαν το μυαλό τους συστηματικά με όλους τους πιθανούς και απίθανους τρόπους είχαν κατά 46% λιγότερες πιθανότητες να εμφανίσουν άνοια.

Τα αποτελέσματα των ερευνών, λοιπόν, ενθαρρύνουν όλους μας, ανεξαρτήτως ηλικίας, να μην αφήνουμε στιγμή το μυαλό μας να τεμπελιάζει. Πρόσφατες έρευνες ανέδειξαν τα οφέλη ειδικά σχεδιασμένων προγραμμάτων νοητικής ενδυνάμωσης που εφαρμόζονται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών, όπως το πρόγραμμα Sociable.

Τι άλλο πρέπει να κάνει κάποιος για να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου Αλτσχάιμερ;

Η προσεγμένη διατροφή και η δραστήρια κοινωνική ζωή επίσης διαδραματίζουν σημαντικό ρόλο στην προστασία της μνήμης. Ψάρια, φρούτα και λαχανικά ωφελούν ιδιαιτέρως τον εγκέφαλο, ενώ οι συχνές επισκέψεις και δραστηριότητες με φίλους επίσης είναι απαραίτητες.

Διάβασμα

Το καθημερινό διάβασμα από την παιδική ηλικία ελαττώνει τον κίνδυνο άνοιας, ενώ κι αν ακόμα την παρουσιάσει κάποιος, η εξέλιξή της είναι βραδύτερη απ’ ό,τι σε όσους δεν άνοιξαν βιβλίο στη ζωή τους

* 48% βραδύτερος ο ρυθμός εκφύλισης της μνήμης σε όσους διαβάζουν και γράφουν καθημερινά

* 32% βραδύτερος ο ρυθμός εκφύλισης της μνήμης σε όσους διαβάζουν και γράφουν μερικές φορές την εβδομάδα

* 15% βραδύτερος ο ρυθμός εξέλιξης της άνοιας σε όσους διαβάζουν και γράφουν μια ζωή

Άσκηση

Κολύμπι, περπάτημα, χορός, θαλάσσια σπορ, ποδήλατο και γενικότερα κάθε είδους φυσική δραστηριότητα φαίνεται ότι προστατεύει από τη νοητική εκφύλιση

* 40% μικρότερος ο κίνδυνος άνοιας σε όσους γυμνάζονται τουλάχιστον δύο φορές την εβδομάδα

Διατροφή

Η μεσογειακή διατροφή και κυρίως τα ψάρια, τα φρούτα και τα λαχανικά κάνουν καλό στην λειτουργία του εγκεφάλου και «θωρακίζουν» τη μνήμη

* Να τρώτε τουλάχιστον 2-3 μερίδες ψάρι (κατά προτίμηση παχύ, όπως ο τόνος, ο σολομός, το σκουμπρί, η σαρδέλα) την εβδομάδα

* Να τρώτε καθημερινά φρούτα και σαλάτες (ωμά ή ψημένα λαχανικά), με ποικιλία χρωμάτων

* Να ακολουθείτε διατροφή με λίγα λιπαρά

* Να τρώτε κυρίως υδατάνθρακες ολικής αλέσεως (ψωμί, δημητριακά, φρυγανιές κ.τ.λ.)

* Να τρώτε όσπρια

* Περιορίστε την κατανάλωση κόκκινου κρέατος και προϊόντων κρέατος, γαλακτοκομικών με πολλά λιπαρά, τηγανητών, γλυκών, πρόχειρων φαγητών, τυποποιημένων φαγητών

Δραστήρια κοινωνική ζωή

Όσοι έχουν ευρύ κοινωνικό κύκλο αποδίδουν καλύτερα σε τεστ μνήμης και νοητικών λειτουργιών, ενώ πιθανώς μειώνεται και ο κίνδυνος άνοιας αργότερα στη ζωή

Τι αυξάνει τον κίνδυνο άνοιας

* Σακχαρώδης διαβήτης

* Υπέρταση

* Δυσλιπιδαιμία (αυξημένη χοληστερόλη, τριγλυκερίδια)

* Παχυσαρκία στην μέση ηλικία

* Καθιστική ζωή

* Έλλειψη κοινωνικής ζωής

* Κατάθλιψη στη μέση ηλικία

Για να «γυμνάσετε» το μυαλό σας:

* Να διαβάζετε καθημερινά ποικιλία θεμάτων – από εφημερίδες και λογοτεχνικά βιβλία μέχρι περιοδικά με εκλαϊκευμένα επιστημονικά θέματα

* Να κρατάτε ημερολόγιο

* Να παίζετε επιτραπέζια παιχνίδια, να λύνετε σταυρόλεξα και γρίφους, να φτιάχνετε παζλ

* Να βλέπετε «έξυπνα» τηλεόραση (λ.χ. κυρίως εκπαιδευτικές εκπομπές,ντοκιμαντέρ, ιστορικές και ιατρικές εκπομπές κ.τ.λ.)

* Να επισκέπτεστε μουσεία, πινακοθήκες, θέατρα, κινηματογράφους

* Να δηλώσετε συμμετοχή σε ποικίλες δραστηριότητες (λ.χ. του Δήμου σας)

* Να συμμετέχετε σε ψυχαγωγικές δραστηριότητες με τα παιδιά και τα εγγόνια σας.

* Να επιστρέψετε στα θρανία (αρχίστε λ.χ. μαθήματα κομπιούτερ και ξένων γλωσσών).

Tip

Μη διστάσετε να δοκιμάσετε πράγματα με τα οποία δεν είχατε ασχοληθεί ποτέ στο παρελθόν – αυτά είναι που «γυμνάζουν» ακόμα πιο έντονα το μυαλό.

Πηγή : Ένα βιβλίο την ημέρα προστατεύει από την άνοια

 

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Στο ιατρείο του στην Αθήνα ο ψυχίατρος Σπύρος Καλημέρης σας παρέχει την πιο σύγχρονη ψυχοθεραπευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών διαταραχών. Η εξειδικευμένη εκπαίδευση στις ψυχωτικές, συναισθηματικές (διπολική διαταραχήκατάθλιψη) και αγχώδεις διαταραχές αποτελεί το βασικό ατού της δουλειάς του. Η επιστράτευση νέων διαγνωστικών εξετάσεων που συνεισφέρουν στην επιλογή καταλληλότερης αγωγής, είναι άλλο ένα πλεονέκτημα στην υπηρεσία του ασθενή.

Επίκεντρο της προσέγγισής του είναι η ποιότητα ζωής του ασθενή, με τον οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά, υπεύθυνα και όσο χρόνο χρειάζεται για να του δώσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Η διακριτικότητα, η ειλικρίνεια, η συναισθηματική κατανόηση θα είναι βασικά χαρακτηριστικά της θεραπευτικής σχέσης μαζί του.

Βιβλία στο σπίτι?Και βέβαια!

Ανεβάζουν το μορφωτικό επίπεδο των παιδιών τα βιβλία σε ένα σπίτι

Άλλη μια έρευνα που καταδεικνύει την αξία του διαβάσματος (βλέπε παραπάνω σύνδεσμο).Η συγκεκριμένη αφορά τα παιδιά και μας λέει οτι η ύπαρξη βιβλίων στο σπίτι (και άρα το διάβασμά τους από τα παιδιά) μπορεί να τους προσφέρει εφόδια γνώσης,ιδιαίτερα χρήσιμης για το μέλλον τους.Εγώ θα προσέθετα οτι θα ήταν σκόπιμο να μετατεθεί μέσω ειδικής καθοδήγησης από τους γονείς ένα μέρος της προσοχής των παιδιών από τα ηλεκτρονικά μέσα (τηλεόραση,ιντερνετ,βιντεογκειμς,κινητά) στο βιβλίο. Όσο νωρίτερα γίνει αυτό, τόσο πιο εφικτό μπορεί να είναι..!

Τα βιβλία, το Διαδίκτυο, η τηλεόραση

Manolis Andriotakis

Σύμφωνα με μια αξιόπιστη αναγνωστική έρευνα του 2012 , το 41% του πληθυσμού στην Ελλάδα δε διαβάζει ούτε 1 βιβλίο το χρόνο. Αν προσθέσουμε και το 17% που διαβάζει μόνο για επαγγελματικούς λόγους και σπουδές, έχουμε ένα 57% του πληθυσμού που ΔΕ διαβάζει καθόλου βιβλία για ψυχαγωγία κι ενημέρωση. Το υπόλοιπο 34% διαβάζει μέχρι 9 βιβλία το χρόνο, και μόνο 8% διαβάζει από 1 βιβλίο το μήνα και πάνω.

Φυσικά, όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δε διαβάζουν βιβλία, βλέπουν τηλεόραση.

library

Δείτε την αρχική δημοσίευση 401 επιπλέον λέξεις

Ομορφιά

A man should hear a little music

 

«Ο άνθρωπος θα έπρεπε να ακούει λίγο μουσική, να διαβάζει λίγο ποίηση, να βλέπει μια ωραία φωτογραφία κάθε μέρα της ζωής του, έτσι ώστε οι επίγειες έγνοιες να μην εξαλείψουν την αίσθηση της ομορφιάς που ο θεός έχει εμφυτέψει στην ανθρώπινη ψυχή

Λογοτεχνία & γνωστικές λειτουργίες

Με τον όρο γνωστικές λειτουργίες αναφερόμαστε σε ατομικές δεξιότητες που συμβάλλουν στην επαφή μας με το περιβάλλον και άλλους ανθρώπους και στην ανταπόκριση σε βασικό επίπεδο στις ανάγκες της καθημερινότητας. Οι γνωστικές λειτουργίες φέρονται εις πέρας από την αλληλεπίδραση διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου και είναι :

  • ο λόγος (προφορικός και γραπτός)
  • η μνήμη (με όλες τις υποδιαιρέσεις της, βλέπε εδώ)
  • η προσοχή και η συγκέντρωση
  • η βούληση
  • η αντίληψη

Οι παραπάνω λειτουργίες οδηγούν σε πιο σύνθετες δεξιότητες όπως :

  • η διαμόρφωση σχεδίων
  • η διαμόρφωση προτεραιοτήτων
  • η διατήρηση στόχων
  • η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων
  • η μάθηση από την εμπειρία
  • η κριτική ικανότητα
  • η αφαιρετική ικανότητα
  • η κοινωνική συμπεριφορά
  • η λήψη αποφάσεων
  • η παραγωγή ιδεών-δημιουργικότητα

Μία ακόμη έρευνα αναδεικνύει την αξια του διαβάσματος στην «ενίσχυση» των λειτουργιών αυτών. Η συγκεκριμένη μέτρησε την επίδραση του διαβάσματος λογοτεχνικών βιβλίων στη λήψη αποφάσεων (βλέπε εδώ) και στην ανθρώπινη συναισθηματική ανάγκη για σιγουριά και σταθερότητα. Περισσότερο τα λογοτεχνικά και λιγότερο βιβλία εκπαιδευτικού επαγγελματικού περιεχομένου ενισχύουν την ορθότερη κρίση ως προς τη λήψη αποφάσεων και την ανοχή της αβεβαιότητας, συμπεραίνει η έρευνα. Ο λόγος είναι με απλά λόγια οτι στο βιβλίο ο αναγνώστης δε βιώνει την ανάγκη να λάβει απόφαση, ενώ παράλληλα μπαίνει στη διαδικασία να να παρατηρήσει την ακολουθία γεγονότων μετά από απόφαση (κάποιου πρωταγωνιστή) που πιθανώς ο ίδιος να μη συμφωνεί. Ως εξωτερικός παρατηρητής αποκτά τη δυνατότητα να γνωρίσει και άλλες οπτικές και προοπτικές που εως τώρα δεν ήξερε, είχε παρεξηγήσει ή είχε υποβαθμίσει. Επιπλέον γνωσιακές διαστρεβλώσεις του τύπου «άσπρο ή μαύρο» (βλέπε εδώ) γίνεται πιο πρόσφορο να διαλυθούν. Ουσιαστικά το συμπέρασμα και το κλειδί ταυτόχρονα είναι η διεύρυνση του πεδίου σκέψης ή αλλιώς του πνευματικού ορίζοντα.

Πηγή : Reading novels makes us better thinkers

Η επίδραση των προαναφερόμενων γνωστικών λειτουργιών στην ανθρώπινη καθημερινότητα δεν μπορεί να παραγνωρίζεται ειδικά στη σημερινή εποχή. Πόσο συχνά νιώθουμε αβεβαιότητα για διάφορα πράγματα στη ζωή? Και τι επιπτώσεις έχει αυτή η αβεβαιότητα? Ας αναρωτηθεί ο καθένας μας. Η διαχείριση προβλημάτων που φαντάζουν ανυπέρβλητα θα μπορούσε σε πολλές περιπτώσεις να πάρει άλλη τροπή χωρίς «κοσμοιστορικές αλλαγές». Απλά με την εισαγωγή του βιβλίου στη ζωή μας..

Σπύρος Καλημέρης

tigana

 

 

Μουσικοθεραπεία και ψυχική υγεία

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εναλλακτική προσέγγιση.

«Η ψυχοθεραπευτική πλευρά της μουσικοθεραπείας (μουσικο-ψυχοθεραπεία) εμπερικλείει όλες εκείνες τις χρήσεις της μουσικής  όπου ο πρωταρχικός στόχος είναι στο να βοηθάμε τους ανθρώπους να βρίσκουν νόημα και ψυχική πληρότητα μέσα από τη μουσική που δημιουργούνε ή ακούνε, με προσεγγίσεις σε ατομικό επίπεδο ή σε ομάδα, εστιάζοντας σε ανθρώπινα ατομικά συναισθήματα, προσωπική ικανοποίηση,  επίγνωση, διαπροσωπικές σχέσεις, και πνευματικότητα ως κύριους στόχους βελτίωσης και αλλαγής. Η βελτίωση και η αλλαγή στη μουσικοθεραπεία συντελούνται πάντα με τη χρήση της μουσικής μέσα στα πλαίσια μιας θεραπευτικής σχέσης εμπιστοσύνης που αναπτύσσεται με τον θεραπευτή. Η βιβλιογραφία και έρευνα της μουσικοθεραπείας στην ψυχική υγεία καταγράφει ένα ευρύ φάσμα εφαρμογών για ενήλικες, εφήβους ή παιδιά σε όλους τους τομείς της ψυχιατρικής, ψυχικό τραύμα, ψυχο-ογκολογία, περιγεννητική ψυχολογία, ανακουφιστική φροντίδα αλλά και ως ψυχοθεραπεία σε περιόδους συναισθηματικής φόρτισης και προσωπικής ανάπτυξης ή δημιουργίας.»

Πλήρες άρθρο : Μουσικοθεραπεία και ψυχική υγεία

μουσικήμουσική 1

Η σημασία των βιβλίων για τον παιδικό ψυχισμό

Της Μυρσίνης Κωστοπούλου

Διαβάζοντας βιβλία στα παιδιά μας, τους προσφέρουμε ψυχικά οφέλη πέραν από τα πνευματικά;

Η αγάπη για το βιβλίο καλλιεργείται από τον γονιό προς το παιδί. Είναι θλιβερό για ένα παιδί να ζει σε ένα σπίτι δίχως βιβλία, δίχως τα παραμύθια εκείνα που θα το βοηθήσουν να ενταχτεί ψυχοσυναισθηματικά στην ίδια την υπόθεση της ζωής.

Από μηνών κιόλας ένα μωρό μπορεί μέσα από χρώματα και εικόνες να ενσωματώσει νέα ερεθίσματα. Τα παιδικά βιβλία εκφράζουν απλά και αβίαστα την πολυπλοκότητα του ανθρώπινου ψυχισμού δίχως να υπόκεινται στον έλεγχο και τον περιορισμό μίας λογικής και στείρας πραγματικότητας.

Αποτυπώνουν σημαντικές για τον ψυχισμό του παιδιού θεματολογίες όπως είναι: οι οικουμενικές υπαρξιακές αγωνίες του ανθρώπου (το δίπολο ζωής θανάτου), οι έννοιες της αδικίας/ της δικαιοσύνης, οι ηθικές διαφορές ανάμεσα στο καλό και το κακό, η επαφή με τα πηγαία άγχη του ανθρώπου όπως είναι η ανάγκη για αυτονομία, οι φόβοι ωρίμανσης κλπ.

Το παιδί λοιπόν επεξεργάζεται πολύπλοκες έννοιες μέσα από μια στρωτή και λιτή ιστορία. Ενισχύεται έτσι και η κριτική του σκέψη, ερμηνεύει συμβολισμούς, χτίζει τις δικές του στάσεις για τον κόσμο και μαθαίνει να διαχωρίζει το αληθινό από το φανταστικό.

Σύμφωνα με τον παιδοψυχολόγο Μπρούνο Μπέτελχαϊμ, τα παραμύθια βγάζουν το παιδί από δύσκολες συναισθηματικές καταστάσεις αποτελώντας συμβολικές αποδόσεις των εμπειριών της ζωής.

Η Μυρσίνη Κωστοπούλου είναι διδάκτωρ Κλινικής Ψυχολογίας-ψυχοθεραπεύτρια, email myrsi@hol.gr , twitter @myrsi1

Σύνδεσμος : Η σημασία των βιβλίων για τον παιδικό ψυχισμό

Αγάπη…είπαν

love1

«Gravitation is not responsible for people falling in love.»
Albert Einstein

«There is always some madness in love. But there is also always some reason in madness.»
Friedrich Nietzsche

«Every heart sings a song, incomplete, until another heart whispers back. Those who wish to sing always find a song. At the touch of a lover, everyone becomes a poet.»
Plato

«When the power of love overcomes the love of power, the world will know peace.»
Jimi Hendrix

“The highest function of love is that it makes the loved one a unique and irreplaceable being.”
Tom Robbins, Jitterbug Perfume

«Who, being loved, is poor?»
Oscar Wilde

«Your task is not to seek for love, but merely to seek and find all the barriers within yourself that you have built against it.»
Rumi

Τα ωφέλη της σωματικής άσκησης:Κοινότυπο βέβαια,αλλά πόσοι το εφαρμόζουν?

ωφέλη άσκησης

Η ποιότητα ζωής τη σήμερον ημέρα έχει καταντήσει το «Άγιο Δισκοπότηρο».Στην πραγματικότητα μπορεί να είναι το πιο απλό πράγμα,αρκεί να απαλλάξει κανείς το νου του από διάφορες μη πειστικές δικαιολογίες και να τροποποιήσει ελαφρώς κάποιες πεποιθήσεις/προτεραιότητες της ζωής του.Ένας από τους κύριους πυλώνες μιας καλής ποιότητας ζωής είναι και η σωματική άσκηση.Το πράγμα είναι τόσο απλό όσο φαίνεται στην παρακάτω λίστα..

  • Δεν υπάρχει ζήτημα του ποιά άσκηση «πρέπει» κανείς να κάνει.’Ολες οι ασκήσεις είτε είναι περπάτημα,είτε τρέξιμο,είτε κολύμπι,είτε πινγκ πονγκ,είτε ό,τι τραβάει η φαντασία του καθενός, προσφέρουν όφελος!Η σημερινή εποχή μπορεί να δώσει μια τεράστια γκάμα επιλογών στον τομέα αυτόν.
  • Δεν είπε κανείς οτι όποιος ασκείται πρέπει να κυνηγήσει είσοδο στους Ολυμπιακούς Αγώνες!Ξεκινάμε αργά,λίγο-λίγο,αραιά και που.Είναι βέβαιο οτι σταδιακά θα νιώσουμε τις δυνατότητές μας να αυξάνονται κι έτσι θα μπορέσουμε σε κάποιο σημείο να εγκαταστήσουμε κάποια ισορροπία που μας ταιριάζει.
  • Το να ασκηθεί κανείς 1-2 μήνες, να χάσει κάποια κιλά και μετά να σταματήσει,είναι άσκοπο.Το θέμα είναι να αλλάξει κανείς την οπτική του πάνω στο θέμα άσκηση,ώστε να τη βάλει στη ζωή του μόνιμα.
  • Δεν είναι απαραίτητο το φουσκωμένο πορτοφόλι.Η Ελλάδα μια φορά είναι γεμάτη από φυσικούς χώρους όπου μπορεί κανείς να ασκηθεί,να αναπνεύσει καθαρό αέρα,να δει το μάτι του λίγο πράσινο (ξεκολλώντας και λίγο από τις οθόνες της τηλεόρασης και του υπολογιστή).Ακόμη και στην Αθήνα,μπορεί να μην της φαίνεται,αλλά ψάχνοντας κανείς έχει να ανακαλύψει πολλά δημόσια γήπεδα,πεζοπορικές διαδρομές στον Υμηττό,την Πάρνηθα και την Πεντέλη,αλλά και πολλές θάλασσες για την άνοιξη και το καλοκαίρι.
  • Δεμ είναι δικαιολογία η ατάκα «δεν έχω χρόνο».Όσο και να δουλεύει κανείς,θα μπορέσει να βρει 3-4 ώρες την εβδομάδα να αφιερώσει σε άσκηση,ειδικά τα Σαββατοκύριακα.
  • Δεν είναι δικαιολογία η ατάκα «είμαι κουρασμένος» (εξαιρούνται τα άτομα που έχουν απαιτητικά για το σώμα επαγγέλματα). Η άσκηση ξεκουράζει και ανανεώνει τόσο σωματικά,όσο και πνευματικά.Αν προκύπτει κάποια κόπωση από την άσκηση,αυτή είναι ευχάριστη.Σημειωτέον πάντα οτι μιλάμε για ήπιο και υποκειμενικά ανεκτό επίπεδο άσκησης.
  • Δεν είναι δικαιολογία η ατάκα «βαριέμαι δεν έχω διάθεση».Συνήθως κάνοντας μια πράξη,συμβαίνει το αποτέλεσμα.Το να περιμένει κανείς να «ξεβαρεθεί» κάποια στιγμη από μόνος του,μάλλον θα περιμένει πολύ..
  • Δεν είναι δικαιολογία η ατάκα «ειμαι καλά στην υγεία μου δε μου χρειάζεται».Καταρχήν σε μεγάλο ποσοστό ανθρώπων τα προβλήματα υγείας τους βρίσκουν,ενώ είναι «καλά».Αρα το να υιοθετήσει κανείς μια πιο φιλική προς το σώμα του στάση ζωής,ποτέ δεν έβλαψε,αλλά μάλλον πρόλαβε!Κατά δεύτερον δεν ασκείται κανείς μόνο και μόνο για να ρίξει τη χοληστερίνη.Η ψυχική και πνευματική ευεξία είναι το ζητούμενο και αυτό είναι κάτι που όλοι λίγο πολύ το έχουν ανάγκη.
  • Δε χρειάζεται παρέα υποχρεωτικά.Όταν κάποιος/κάποια ασκείται,το κάνει για πάρτη του/της και όχι για να πουλήσει μούρη στους φίλους του ή να κουτσομπολέψει με τις φιλενάδες της.Από κει και πέρα αν γίνεται να προκύψουν κοινές αθλητικές δραστηριότητες για άτομα με παρόμοια ενδιαφέροντα,φυσικά και αυτό είναι επιθυμητό.
  • Η δημιουργία οικογένειας και ο ερχομός παιδιών σε αυτήν δε συνεπάγεται αυτόματα απαγόρευση δραστηριοτήτων που βελτιώνουν τη ζωή μας.Είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο σήμερα το στερεότυπο:»Παντρεύτηκε και πάχυνε» και «Το σωσίβιο του παντρεμένου».Άλλωστε για να μπορέσουμε να προσφέρουμε το καλύτερο στα παιδιά μας πρέπει να είμαστε καλά εμείς πρώτα.Το να αποκτήσουμε χοληστερίνη,σάκχαρο,αναπνειστικά προβλήματα από το τσιγάρο και κατάθλιψη από τα 40 μας,ε δεν τα βοηθάμε και πολύ,ούτε τους παρέχουμε τα κατάλληλα πρότυπα!

Γενικά ισχύει το «Δουλεύω για να ζω και όχι ζω για να δουλεύω».Το οτι αυτό στις σημερινές συνθήκες γενικευμένης κρίσης τείνει να αντιστραφεί είναι αδιαμφισβήτητο.Υπάρχει όμως μεγάλη μερίδα του πληθυσμού που μπορεί να βελτιώσει την ποιότητα ζωής της και δεν το κάνει.Το θέμα είναι πως επεξεργάζεται κανείς στο νου του το συγκεκριμένο θέμα και πόσα πράγματα αφήνει να του θολώνουν την κρίση.Η αλλαγή στον τρόπο σκέψης έχει μεγάλη δύναμη και τα αποτελέσματα μπορεί να είναι απροσδόκητα θετικά!

Δεν είναι μάλιστα ασήμαντο το γεγονός οτι στο πλαίσιο μιας ολοκληρωμένης θεραπευτικής προσέγγισης ψυχικών προβλημάτων όπως π.χ. το υπερβολικό άγχος και η κατάθλιψη εφαρμόζεται & αξιοποιείται από ορισμένους θεραπευτές το ώφελος της σωματικής άσκησης μέσω συγκεκριμένου σχεδιασμού!

Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με τα ωφέλη της σωματικής άσκησης,χρήσιμος είναι και ο παρακάτω σύνδεσμος : Σωματική άσκηση: χτίζει το σώμα και υποστηρίζει το πνεύμα

 

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.
Στο ιατρείο του στην Αθήνα ο ψυχίατρος Σπύρος Καλημέρης σας παρέχει την πιο σύγχρονη ψυχοθεραπευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών προβλημάτων σε συνδυασμό με στοχευμένες ψυχοκοινωνικές παρεμβάσεις τόσο στον ασθενή όσο και στο στενό, αλλά και ευρύτερο περιβάλλον του.Επίκεντρο της προσέγγισής του είναι η ποιότητα ζωής του ασθενή, με τον οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά, υπεύθυνα και όσο χρόνο χρειάζεται για να του δώσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Η διακριτικότητα, η ειλικρίνεια, η συναισθηματική κατανόηση θα είναι βασικά χαρακτηριστικά της θεραπευτικής σχέσης μαζί του.

 

Το διάβασμα αναζωογονεί τον εγκέφαλο

Όσοι διαβάζουν κλασικά λογοτεχνικά έργα όπως του Σαίξπηρ, καθώς και ποίηση υψηλού επιπέδου, ωφελούν περισσότερο τον… εγκέφαλό τους από ό,τι αν διάβαζαν τα διάφορα βιβλία αυτο-βοήθειας, σύμφωνα με μια νέα βρετανική επιστημονική έρευνα.

Οι ερευνητές του πανεπιστημίου του Λίβερπουλ παρακολούθησαν την εγκεφαλική δραστηριότητα σε εθελοντές που διάβαζαν έργα του Ουίλιαμ Σαίξπηρ, ποιήματα του Τ.Σ. Έλιοτ κι άλλων γνωστών λογοτεχνών.

Οι επιστήμονες, σύμφωνα με τη βρετανική «Telegraph» διαπίστωσαν ότι όσο πιο απαιτητικά ήταν τα αναγνώσματα, τόσο πιο έντονη ήταν η ηλεκτρική δραστηριότητα στον εγκέφαλο, βοηθώντας έτσι στην αναζωογόνησή του, στην τόνωση της προσοχής των αναγνωστών και στην καλλιέργεια της ικανότητας στοχασμού (μιας μάλλον ξεχασμένης ιδιότητας στη γρήγορη ηλεκτρονική εποχή μας).

Όσο πιο ασυνήθιστες λέξεις, πιο αναπάντεχες φράσεις, προτάσεις με δύσκολη σύνταξη και με βαθιά νοήματα συναντούσαν οι εθελοντές αναγνώστες, τόσο περισσότερο «άναβαν» συγκεκριμένα κέντρα του εγκεφάλου τους, ο οποίος φαινόταν να «ανεβάζει ταχύτητα» για να ανταποκριθεί στις προκλήσεις του βιβλίου.

Ιδίως η ανάγνωση έργων ποίησης (που στην εποχή μας φαίνεται να χάνει έδαφος μεταξύ του αναγνωστικού κοινού), σύμφωνα με τους ερευνητές, τονώνει σημαντικά τη δραστηριότητα στο δεξί ημισφαίριο του εγκεφάλου, το οποίο, μεταξύ άλλων, σχετίζεται με την λεγόμενη «αυτοβιογραφική μνήμη» βοηθώντας έτσι τον αναγνώστη να κάνει αναδρομές στο παρελθόν και να στοχαστεί ξανά για τις δικές του εμπειρίες υπό το φως των όσων διαβάζει.

Όλα αυτά, σύμφωνα με τον καθηγητή Φίλιπ Ντέιβις, δείχνουν ότι η ποιοτική λογοτεχνία είναι σαφώς πιο χρήσιμη από τα αυτοδιαφημιζόμενα βιβλία αυτο-βοήθειας, που είναι γεμάτα με απλές πρακτικές συμβουλές προς τους ανθρώπους για να κάνουν τη ζωή τους καλύτερη.

«Η έρευνα δείχνει τη δύναμη της λογοτεχνίας να μεταβάλει τις νοητικές διαδρομές, να δημιουργεί νέες σκέψεις και διασυνδέσεις τόσο στους νέους, όσο και στους ηλικιωμένους» όπως είπε.

Οι ερευνητές παρακολούθησαν τον εγκέφαλο 30 εθελοντών που σε πρώτη φάση διάβασαν το πρωτότυπο κείμενο διαφόρων έργων του Σαίξπηρ (Βασιλιάς Ληρ, Οθέλλος, Μάκβεθ, Κοριολανός), ενώ σε δεύτερο στάδιο διάβασαν τα ίδια έργα, αλλά σε απλούστερη γλωσσική μορφή.

Το πείραμα έδειξε μία σαφή διαφορά στην εγκεφαλική δραστηριότητα ανάμεσα στις δύο φάσεις, καθώς η ανάγνωση του πρωτότυπου Σαίξπηρ τόνωσε σημαντικά την ηλεκτρική δραστηριοποίηση συγκεκριμένων εγκεφαλικών κέντρων, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στην κατανόηση του κειμένου, με το οποίο – αντίθετα με το κείμενο στην καθομιλουμένη γλώσσα- δεν ήσαν εξοικειωμένοι οι αναγνώστες-εθελοντές.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, αυτή η δυσκολία είναι που εξασκεί την προσοχή και τη συγκέντρωση του νου και, τελικά, την ικανότητα στοχασμού και αυτοπαρατήρησης. Κάτι που δεν μπορούν να κάνουν τα σκοπίμως εύκολα βιβλία αυτο-βοήθειας και γενικότερα η εύπεπτη λογοτεχνία.

Οι βρετανοί ερευνητές σχεδιάζουν, μεταξύ άλλων, σε συνεργασία με συναδέλφους τους από το University College του Λονδίνου, μια νέα μελέτη για τις επιπτώσεις της ανάγνωσης λογοτεχνικών βιβλίων σε ασθενείς με άνοια.

Πηγή : http://www.newsnow.gr/article/336345/logotexnia-kai-poiisi-therapevoun-to-nou.html

Τι σημαίνει το να διαβάσεις ένα καλό βιβλίο

“When you read a great book, you don’t escape from life, you plunge deeper into it. There may be a superficial escape – into different countries, mores, speech patterns – but what you are essentially doing is furthering your understanding of life’s subtleties, paradoxes, joys, pains and truths. Reading and life are not separate but symbiotic.”

Julian Barnes