Νευρικά Κύτταρα που διαχωρίζουν πραγματικότητα από φαντασία

 

Ορισμένοι νευρώνες που διαπιστώθηκε ότι δυσλειτουργούν στην ψύχωση παίζουν σημαντικό ρόλο στην ικανότητά μας να διακρίνουμε μεταξύ του πραγματικού ερεθίσματος και του τι γίνεται αντιληπτό τελικά, λένε οι ερευνητές.

Source: University of Western Ontario.

New Western University research shows that neurons in the part of the brain found to be abnormal in psychosis are also important in helping people distinguish between reality and imagination.

The researchers, Dr. Julio Martinez-Trujillo, principal investigator and professor at Western University’s Schulich School of Medicine & Dentistry and Dr. Diego Mendoza-Halliday, postdoctoral researcher at M.I.T., investigated how the brain codes visual information in reality versus abstract information in our working memory and how those differences are distributed across neurons in the lateral prefrontal cortex region of the brain. The results were published today in Nature Communications.

“You can look at my shirt, and then if I move out of your vision, even with your eyes open you can still see the colour of my shirt in your mind,” explained Martinez-Trujillo, based at the Brain and Mind Institute and Robarts Research Institute at Western University. “That is what we call working memory representations or short-term memory representations – they are abstract, they are imaginary and they don’t exist in reality, but in our minds. Real objects in our visual field, we call perceptual representations. We are trying to determine whether there are neurons in the brain that can signal to a person whether a representation is real or imaginary.”

By having subjects perform two tasks – one where they had to report the direction of movement of a cloud of dots they could see on a computer screen, and one where they had to report the cloud direction a few seconds after it disappeared based on a memory of the image – they found that neurons in the Lateral Prefrontal Cortex encoded perceived and memorized information to various degrees and in different combinations of strength.

“We might have expected that the neurons that are active when we perceive a visual object are the same ones that memorize it; or, on the contrary, that one group of neurons perceives the object and a completely different group memorizes it; but instead, we found that all of the above are true to a certain extent,” said Mendoza-Halliday, first author on the study. “We have perception neurons, memory neurons, and also neurons that do both things.”

The Lateral Prefrontal Cortex has been shown to be dysfunctional in individuals with schizophrenia, who have hallucinations or delusions. However, so far, researchers have not been able to pinpoint the source of this dysfunction.

Using machine-learning, the researchers created a computer algorithm that could read out the pattern of neurons firing in the Prefrontal Cortex and reliably determine whether a subject was perceiving a cloud of dots or remembering one they had seen before. Martinez-Trujillo hopes that by pinpointing the specific neurons responsible for distinguishing between reality and imagination, they might be better able to treat disorders like schizophrenia that cause patients to confuse what’s real and what isn’t.

Image shows a woman's face.

“I would argue that schizophrenia is not a neurochemical disorder of the whole brain,” said Martinez-Trujillo. “It is only a neurochemical disorder in specific parts of the brain.”

Currently, pharmacological treatments for these disorders change the neurochemistry in the entire brain, often causing unintended side-effects. By targeting only the specific neurons responsible for these disturbances, Martinez-Trujillo hopes they may be able to minimize these side-effects.

Πηγή : Neurons That Distinguish Between Reality and Imagination Discovered

Religious Beliefs Activate Neural Reward Circuits in Same Way As Sex and Drugs

Τα θρησκευτικά πιστεύω ενεργοποιούν το κέντρο ανταμοιβής του εγκεφάλου (επικλινής πυρήνας στα βασικά γάγγλια)! Χωρίς πολλά πολλά το παρακάτω άρθρο μιλάει από μόνο του.

 

Summary: Powerful spiritual feelings were associated with activation in the nucleus accumbens, an area of the brain associated with reward, a new study reports.

Source: University of Utah School of Medicine.

Religious and spiritual experiences activate the brain reward circuits in much the same way as love, sex, gambling, drugs and music, report researchers at the University of Utah School of Medicine. The findings will be published Nov. 29 in the journal Social Neuroscience.

“We’re just beginning to understand how the brain participates in experiences that believers interpret as spiritual, divine or transcendent,” says senior author and neuroradiologist Jeff Anderson. “In the last few years, brain imaging technologies have matured in ways that are letting us approach questions that have been around for millennia.”

Specifically, the investigators set out to determine which brain networks are involved in representing spiritual feelings in one group, devout Mormons, by creating an environment that triggered participants to “feel the Spirit.” Identifying this feeling of peace and closeness with God in oneself and others is a critically important part of Mormons’ lives — they make decisions based on these feelings; treat them as confirmation of doctrinal principles; and view them as a primary means of communication with the divine.

During fMRI scans, 19 young-adult church members — including seven females and 12 males — performed four tasks in response to content meant to evoke spiritual feelings. The hour-long exam included six minutes of rest; six minutes of audiovisual control (a video detailing their church’s membership statistics); eight minutes of quotations by Mormon and world religious leaders; eight minutes of reading familiar passages from the Book of Mormon; 12 minutes of audiovisual stimuli (church-produced video of family and Biblical scenes, and other religiously evocative content); and another eight minutes of quotations.

During the initial quotations portion of the exam, participants — each a former full-time missionary — were shown a series of quotes, each followed by the question “Are you feeling the spirit?” Participants responded with answers ranging from “not feeling” to “very strongly feeling.”

Researchers collected detailed assessments of the feelings of participants, who, almost universally, reported experiencing the kinds of feelings typical of an intense worship service. They described feelings of peace and physical sensations of warmth. Many were in tears by the end of the scan. In one experiment, participants pushed a button when they felt a peak spiritual feeling while watching church-produced stimuli.

Image shows a brain scan with the nac highlighted.

“When our study participants were instructed to think about a savior, about being with their families for eternity, about their heavenly rewards, their brains and bodies physically responded,” says lead author Michael Ferguson, who carried out the study as a bioengineering graduate student at the University of Utah.

Based on fMRI scans, the researchers found that powerful spiritual feelings were reproducibly associated with activation in the nucleus accumbens, a critical brain region for processing reward. Peak activity occurred about 1-3 seconds before participants pushed the button and was replicated in each of the four tasks. As participants were experiencing peak feelings, their hearts beat faster and their breathing deepened.

In addition to the brain’s reward circuits, the researchers found that spiritual feelings were associated with the medial prefrontal cortex, which is a complex brain region that is activated by tasks involving valuation, judgment and moral reasoning. Spiritual feelings also activated brain regions associated with focused attention.

“Religious experience is perhaps the most influential part of how people make decisions that affect all of us, for good and for ill. Understanding what happens in the brain to contribute to those decisions is really important,” says Anderson, noting that we don’t yet know if believers of other religions would respond the same way. Work by others suggests that the brain responds quite differently to meditative and contemplative practices characteristic of some eastern religions, but so far little is known about the neuroscience of western spiritual practices.

About this neuroscience research article

The study is the first initiative of the Religious Brain Project, launched by a group of University of Utah researchers in 2014, which aims to understand how the brain operates in people with deep spiritual and religious beliefs.

In addition to Anderson and Ferguson, co-authors include Jared Nielsen from Harvard University, and Jace King, Li Dai, Danielle Giangrasso, Rachel Holman, and Julie Korenberg from the University of Utah.

Funding: The study was funded by the Davis Endowed Chair in Radiology at the University of Utah, and the National Institute of Mental Health.

Source: Natalie Dicou – University of Utah School of Medicine
Image Source: NeuroscienceNews.com image is credited to Jeffrey Anderson.
Original Research: Full open access research for “Reward, Salience, and Attentional Networks are Activated by Religious Experience in Devout Mormons” by Michael A. Ferguson, Jared A. Nielsen, Jace B. King, Li Dai, Danielle M. Giangrasso, Rachel Holman, Julie R. Korenberg and Jeffrey S. Anderson in Social Neuroscience. Published online November 29 2016 doi:10.1080/17470919.2016.1257437

Religious Beliefs Activate Neural Reward Circuits in Same Way As Sex and Drugs

 

Reconditioning the brain to overcome fear

Πρωτοποριακή μέθοδος αντιμετώπισης διαταραχών σχετικών με το φόβο περιγράφεται στο παρακάτω άρθρο που βασίζεται σε πρόσφατη μελέτη Ιαπώνων επιστημόνων.

Συνοπτικά έχει να κάνει με την αντικατάσταση της φοβικής απάντησης σε ένα ερέθισμα προηγουμένως συνδεδεμένο με συναίσθημα φόβου. Η αντικατάσταση γίνεται με λήψη κάποιου είδους ανταμοιβής (στο συγκεκριμένο πείραμα χρηματικής) ακριβώς τη στιγμή που η μνήμη του φοβικού ερεθίσματος ενεργοποιείται συνειδητά ή υποσυνείδητα στον εγκέφαλο.

Το Decoded Neurofeedback ακούγεται πολύ ενδιαφέρον και να δούμε πως μπορεί να εφαρμοστεί στην πράξη.

Reconditioning the brain to overcome fear

 

Researchers have discovered a way to remove specific fears from the brain, using a combination of artificial intelligence and brain scanning technology. Their technique, published in the inaugural edition of Nature Human Behaviour, could lead to a new way of treating patients with conditions such as post-traumatic stress disorder (PTSD) and phobias.

The challenge then was to find a way to reduce or remove the fear memory, without ever consciously evoking it

Ben Seymour

Fear related disorders affect around one in 14 people and place considerable pressure on mental health services. Currently, a common approach is for patients to undergo some form of aversion therapy, in which they confront their fear by being exposed to it in the hope they will learn that the thing they fear isn’t harmful after all. However, this therapy is inherently unpleasant, and many choose not to pursue it. Now a team of neuroscientists from the University of Cambridge, Japan and the USA, has found a way of unconsciously removing a fear memory from the brain.

The team developed a method to read and identify a fear memory using a new technique called ‘Decoded Neurofeedback’. The technique used brain scanning to monitor activity in the brain, and identify complex patterns of activity that resembled a specific fear memory. In the experiment, a fear memory was created in 17 healthy volunteers by administering a brief electric shock when they saw a certain computer image. When the pattern was detected, the researchers over-wrote the fear memory by giving their experimental subjects a reward.

Dr. Ben Seymour, of the University of Cambridge’s Engineering Department, was one of the authors on the study. He explained the process:

«The way information is represented in the brain is very complicated, but the use of artificial intelligence (AI) image recognition methods now allow us to identify aspects of the content of that information. When we induced a mild fear memory in the brain, we were able to develop a fast and accurate method of reading it by using AI algorithms. The challenge then was to find a way to reduce or remove the fear memory, without ever consciously evoking it.

«We realised that even when the volunteers were simply resting, we could see brief moments when the pattern of fluctuating brain activity had partial features of the specific fear memory, even though the volunteers weren’t consciously aware of it. Because we could decode these brain patterns quickly, we decided to give subjects a reward – a small amount of money – every time we picked up these features of the memory.»

The team repeated the procedure over three days. Volunteers were told that the monetary reward they earned depended on their brain activity, but they didn’t know how. By continuously connecting subtle patterns of brain activity linked to the electric shock with a small reward, the scientists hoped to gradually and unconsciously override the fear memory.

Scan of brain showing information associated with a fear memory Credit Ai Koizumi

Dr Ai Koizumi, of the Advanced Telecommunicatons Research Institute International, Kyoto and Centre of Information and Neural Networks, Osaka, led the research:

«In effect, the features of the memory that were previously tuned to predict the painful shock, were now being re-programmed to predict something positive instead.»

The team then tested what happened when they showed the volunteers the pictures previously associated with the shocks.

«Remarkably, we could no longer see the typical fear skin-sweating response. Nor could we identify enhanced activity in the amygdala – the brain’s fear centre,” she continued. “This meant that we’d been able to reduce the fear memory without the volunteers ever consciously experiencing the fear memory in the process.»

Although the sample size in this initial study was relatively small, the team hopes the technique can be developed into a clinical treatment for patients with PTSD or phobias.

«To apply this to patients, we need to build a library of the brain information codes for the various things that people might have a pathological fear of, say, spiders” adds Dr Seymour. «Then, in principle, patients could have regular sessions of Decoded Neurofeedback to gradually remove the fear response these memories trigger.»

Such a treatment could have major benefits over traditional drug based approaches. Patients could also avoid the stress associated with exposure therapies, and any side-effects resulting from those drugs.

Koizumi et al. “Fear reduction without fear through reinforcement of neural activity that bypasses conscious exposure” Nature Human Behaviour: DOI:10.1038/S41562-016-0006

8 Ways Music Therapy Transforms the Brain

1. MUSIC ACTIVATES ALL AREAS OF THE BRAINcoloredbrainareas.png

The brain has the ability to reorganize itself by forming new neural connections throughout life, also known as neuroplasticity.  Because music activates all areas of the brain, music helps create new neural connections to improve language, cognitive, and motor deficits.  Music therapists use music to teach or rehabilitate non-musical skills.  For example, someone with brain damage may lose the ability to speak, but is still able to sing.  Music therapy can ‘re-wire’ the brain using singing to teach the brain how to speak again.

2. CONSTANT MELODY AND RHYTHM CALMS THE BRAIN

trebleclefThe brain likes structure and prediction.  Think about the pop music you enjoy.  It is repetitive, predictive, and structured; it has a clear beginning, middle and end.  The calming effect of music on the brain is particularly important to people who have difficulty interpreting sensory information (sight, sound, touch, smell, balance, muscle/joint information).   If the brain incorrectly interprets sensory information, also known as sensory processing disorder, the world appears to be a scary place.  Sounds could be painfully loud, it could be difficult to maintain balance, or to plan how to make basic motor movements such as walking.   These type of difficulties cause the brain to often be in panic and resort to fight-or-flight mode.  If the brain is in fight-or-flight mode, higher cognition thought cannot take place.  Constant melody and rhythm can help people integrate sensory information and create a safe environment.  For clients with ASD and ADHD,  music encourages relaxation, self-regulation, reduces hyperactivity, improves attention, and coping with change.

3. MUSIC ORGANIZES INFORMATION MAKING IT EASIER TO REMEMBER conceptchart

Learning lyrics in a song often comes naturally.  For example, most people can sing the alphabet song or even recall Jenny’s phone number, 867-5309.  The question is why do humans remember countless lyrics to songs years later, but remembering basic history or math facts from school is a struggle?  The answer is simple….

Music creates an experience that is optimal for the brain to learn!  

a) The brain more easily remembers patterns .  Think of phone numbers.  We separate information into groups: (123) 456 -7899. Music naturally creates grouping patterns.

 

b) The brain can more easily recall information that is emotional and memorable.  As information enters the brain, information is tagged as important or not as important.  Information that is emotional is automatically tagged as more important.  That is why it is easy to remember things that evoke happiness, fear, or anger.  Music makes us emotional.

 

c) The brain likes repetition.  Simply put, the more we hear information the more likely we will remember it.  Music therapists create simple songs that repeat the important information over and over in a fun way.

4. THE BRAIN AUTOMATICALLY ENTRAINS TO RHYTHM WHICH ORGANIZES AND COORDINATES MOVEMENT

dance

Rhythm and beats organize our life.  In fact, the brain anticipates the next beat and this pulse can be seen in brain scans.  Whenever a rhythm is heard, the motor systems naturally match the beat.  This is called entrainment.  For example, when listening to music while walking, people will naturally walk to the beat.  At a rock concert, the entire crowd will naturally clap to the same beat.

The coordination of movement is controlled by lower brain areas and then that information is sent to the spinal cord to complete motor movements.  When a person listens to music, some of that input is directly sent to motor nerves in the spinal cord that allows our muscles to move to the rhythm without even ‘thinking’ about it.  This is why music therapists use music to ‘re-teach’ the brain movements such as walking, finger movements, and coordination between each side of the body.  Music therapists work with people with stroke, traumatic brain injury, or autism spectrum disorder to improve movement.

5. SINGING AND SPEAKING SHARE singing girl.jpgPARALLEL BRAIN ACTIVATION

Listening and singing lyrical music shares neural circuits with listening and expressing speech. However, music is also processed in many other areas of the brain. A person with a traumatic brain injury may lose the ability to speak, but is still able to sing because of the many areas music is processed.  Music therapists use musical elements such as rhythm, meter, and melodic contour to teach or re-teach speech and language skills.

6. MUSIC STIMULATES REWARD CENTERS IN THE BRAIN

treasure-160004_1280Music stimulates reward centers in the brain releasing positive emotions and moods. Dopamine is released during music listening and acts as a reward and reinforcement for appropriate responses.  This type of reward is used to improve mood, behavior, and attention. Music therapists use preferred music to create music tasks that have emotional impact and is motivating for clients! When information has an emotional impact, the brain tags that information as important making it easier to learn and recall.

7. MUSIC CAPTURES ATTENTION

When listening to music, attention and predication systems are automatically activated in the brain. With the additional motivational and emotional factors of music, music encourages concentration and on-task behavior.  Singing instructions or information increases arousal and is easier to process than speech alone for individuals with dancejpgdisabilities.  Music grabs and holds attention, even for  those who cannot attend to much else.  This allows music therapists to target attention and impulse control goals.  For example, music therapists use musical attention control exercises to improve sustained, shifting, selective, and executive attention.

8. MUSIC EVOKES A PHYSIOLOGICAL RESPONSE

Music affects heart-rate, breathing, and blood-pressure.  Music therapists use music to increase or decrease arousal of clients or help someone relax.  A music therapist who works in the medical field may use music to increase/decrease heart-rate, breathing, and blood-pressure in premature infants or to decrease pain in medical procedures.

heartbeat.jpg

Use it or lose it!

Ο τίτλος του άρθρου αναφέρεται στο ρεζουμέ πρόσφατης έρευνας βάσει της οποίας η μνήμη του ανθρώπου ενισχύεται όταν νέα δεδομένα και μάλιστα απρόβλεπτα εισάγονται προς επεξεργασία στον εγκέφαλο. Τα νέα δεδομένα «αναγκάζουν» τον εγκέφαλο να αφιερώσει περισσότερη επεξεργαστική ισχύ (φαιά ουσία) κάτι που ενδυναμώνει την επεισοδιακή μνήμη, δηλαδή τη μνήμη που αφορά γεγονότα. Η εισαγωγή απροβλεπτων παραγόντων κινητοποιεί την ιδιότητα της εστίασης προσοχής στα πιο ουσιαστικά ερεθίσματα και στην υποβάθμιση των υπόλοιπων. Όμως η εξάσκηση σε αυτό θα πρέπει να γίνεται σχετικά συχνά αλλιώς η ενδυνάμωση αυτή χάνεται.

Πηγή : Unpredictability Improves Memory Recall

Κληρονομικότητα κατάθλιψης : νέα δεδομένα

καταθλιψη

Μια πολύ ενδιαφέρουσα εξέλιξη προέκυψε από πρόσφατη έρευνα του ΜΙΤ για την κληρονομησιμότητα της κατάθλιψης και την ταυτοποίηση ατόμων με μεγαλύτερη νευροανατομική ευπάθεια μέσω fMRI.

Εξετάστηκαν παιδιά χωρίς κατάθλιψη με τη διαφορά οτι η μια ομάδα παιδιών είχε τουλάχιστον ένα γονέα που εκδήλωσε κάποια στιγμή στη ζωή του καταθλιπτικό επεισόδιο ενώ η άλλη ομάδα παδιών δεν είχε καμία κληρονομική επιβάρυνση. Βρέθηκαν διαφορές στην συνδεσμολογία κάποιων περιοχών του εγκεφάλου μεταξύ των δύο ομάδων, με την πρώτη ομάδα να εμφανίζει κοινά πρότυπα εγκεφαλικής ενεργοποίησης με αυτά που παρατηρούνται στην κατάθλιψη.

Με λίγα λόγια το συμπέρασμα είναι οτι μπορεί να προυπάρχει νευροανατομική ευπάθεια σε άτομα με οικογενειακό ισορικό κατάθλιψης χωρίς να έχουν περάσει κατάθλιψη. Και εδώ έρχονται τα επόμενα στάδια της αξιόλογης αυτής έρευνας που στοχεύουν να απαντήσουν στα εξής ερωτήματα : 1.Μπορεί πρώιμη θεραπεία να εμποδίσει την εμφάνιση κατάθλιψη στον ευπαθή πληθυσμό? 2. Γιατί ένα ποσοστό ατόμων του πληθυσμού αυτού τελικά ΔΕΝ εκδηλώνει κατάθλιψη?

Πηγή : http://mcgovern.mit.edu/news/news/diagnosing-depression-before-it-starts/

Στο «GPS του εγκεφάλου» το Νόμπελ Ιατρικής

Από το χώρο αυτόν έχει πολλάκις επισημανθεί η άνθιση των νευροεπιστημών παγκοσμίως τα τελευταία χρόνια. Η παρακάτω εξέλιξη θα μπορούσε να θεωρηθεί ως ένα μικρό σχετικό (ή μεγάλο αναλόγως την οπτική) αποκορύφωμα.

Ο Αγγλο-αμερικανός Τζον Ο’Κιφ και το ζεύγος των Νορβηγών Μέι-Μπριτ και Εντβαρντ Μόζερ τιμήθηκαν από τη σουηδική Ακαδημία με το Νόμπελ Ιατρικής για την εργασία τους επί της λειτουργίας του εγκεφάλου.

Οι ερευνητές κατάφεραν να ανακαλύψουν ένα εσωτερικό σύστημα GPS που υπάρχει στον εγκέφαλο.

«Οι φετινοί νικητές ανακάλυψαν ένα σύστημα, ένα εσωτερικό GPS στον ανθρώπινο εγκέφαλο που βοηθάει στον προσανατολισμό μας στον χώρο», ανακοίνωσε η επιτροπή.

«Με τη συγκεκριμένη ανακάλυψη λύθηκε ένα πρόβλημα που απασχολούσε επί αιώνες φιλοσόφους και επιστήμονες. Το πώς καταφέρνει το μυαλό και δημιουργεί έναν χάρτη του πριβάλλοντος χώρου και πώς μπορούμε να πετύχουμε την πλοήγησή μας σε ένα περίπλοκο περιβάλλον», προστίθεται στην ανακοίνωση.

Ολα ξεκίνησαν το 1971, όταν ο Τζον Ο΄Κιφ εντόπισε το πρώτο τμήμα του συστήματος προσανατολισμού σε πειράματα με αρουραίους. Διαπίστωσε τότε ότι ο ιππόκαμπος, μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τη μνήμη και την αντίληψη του χώρου, περιέχει εξειδικευμένα νευρικά κύτταρα, τα «κύτταρα τοποθεσίας», τα οποία ενεργοποιούνται μόνο όταν το ζώο βρίσκεται σε μια συγκεκριμένη θέση στο χώρο.

Πέρασαν τουλάχιστον τρεις δεκαετίες μέχρι τη στιγμή που, το 2005, το ζεύγος Μόζερ ανακάλυψε ένα άλλο τμήμα του συστήματος προσανατολισμού του εγκεφάλου. Πρόκειται για την ακρίβεια για τα λεγόμενα κύτταρα πλέγματος που ενεργοποιούνται όταν ακολουθεί κανείς μια συγκεκριμένη διαδρομή.

Τα οφέλη της ανακάλυψης εκτιμάται ότι θα είναι ευεργετικά σε περιπτώσεις ασθενών με  Αλτσχάιμερ, όπου τα δίκτυα προσανατολισμού του εγκεφάλου καταστρέφονται στα αρχικά στάδια της νόσου.

Η απονομή του βραβείου πραγματοποιήθηκε στον ινστιτούτο Καρολίνσκα της Σουηδίας και οι τρεις νικητές θα μοιραστούν το ποσό των 1,1 εκατομμυρίων δολαρίων. Τις επόμενες ημέρες θα ακολουθήσει η απονομή των Νόμπελ Φυσικής, Χημείας, Λογοτεχνίας, Ειρήνης και Οικονομίας.

Το 2013 το Νόμπελ Ιατρικής είχε απονεμηθεί στους Αμερικανούς Τζέιμς Ρόθμαν και Ράντι Σέκμαν και τον Γερμανό Τόμας Ζούντχοφ, για την έρευνά τους που αποσκοπεί στην «χαρτογράφηση» της πορείας που ακολουθούν βιοχημικοί παράγοντες, όπως ορμόνες και πρωτεΐνες, στο ανθρώπινο σώμα.
Πηγή :  Στο «GPS του εγκεφάλου» το Νόμπελ Ιατρικής

Συμπεριφορά ψήφου & Φυσιολογία του Στρες?

Το τι επιστημονικές έρευνες πραγματοποιούνται στο εξωτερικό είναι κάτι που συνεχίζει να εκπλήσσει υποψιασμένους και ανυποψίαστους! Έτσι λοιπόν η σχετική μελέτη που διεξήχθη σε αμερικανικό έδαφος και αποτελεί μέρος ενός μεγαλύτρου σώματος έρευνας που διερευνά συσχετίσεις μεταξύ βιολογικών παραγόντων και πολιτικής τοποθέτησης, επισημαίνει τα χαμηλά επίπεδα της ορμόνης του στρες κορτιζόλης ως ισχυρό προγνωστικό παράγοντα της πραγματικής συμπεριφοράς ψήφου.

Η αρχική υπόθεση ήταν οτι μια και η πολιτική συμπεριφορά είναι στρεσσογόνος παράγοντας για το άτομο, άτομα με χαμηλό ουδό εμφάνισης στρες θα αποφεύγουν να έχουν αυτή τη συμπεριφορά. Ένα άλλο στοιχείο που ελήφθη υπ’όψιν είναι προηγούμενα πειράματα στα οποία τα υψηλά απογευματινά επίπεδα κορτιζόλης συνδέονται με μείζονα καταθλιπτική διαταραχή, κοινωνική απόσυρση, άγχος αποχωρισμού και ευόδωση φοβικής απάντησης σε αντίστοιχα ερεθίσματα. Άρα άτομα με υπερβολικό άγχος και μειωμένη κοινωνική αλληλεπίδραση,χαρακτηριστικά με τα οποία έχουν συσχετιστεί αυξημένα επίπεδα κορτιζόλης, είναι λιγότερο πιθανό να εμπλακούν στη διαδικασία της συμπεριφοράς ψήφου. Αντίστοιχα η συμμετοχή σε πολιτικές διαδιακασίες συσχετίστηκε στην έρευνα με χαμηλά επίπεδα κορτιζόλης.

Εντέλει το ρεζουμέ της έρευνας είναι οτι ένας από τους παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν μια τόσο σημαντική και πολύπλοκη διαδικασία όπως η συμπεριφορά ψήφου και ενδεχομένως να συμβάλλουν στην αύξηση της αποχής είναι η φυσιολογία του στρες.

Σύνδεσμος : Hormones affect voting behavior

 

Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Οικονομικό ρίσκο & συναίσθημα

Έρευνα που δημοσιεύτηκε πρόσφατα στο «Journal of Economic Behavior & Organization» καταλήγει στο συμπέρασμα ότι η λήψη αποφάσεων με αυξημένο οικονομικό ρίσκο εξαρτάται από την ένταση της συναισθηματικής απάντησης είτε στο κέρδος είτε στην απώλεια χρημάτων. Όσο πιο έντονα βιώνουμε τη χαρά από κάποιο κέρδος, τόσο πιο πιθανό είναι να ρισκάρουμε το κέρδος αυτό με σκοπό να το πολλαλασιάσουμε. Αντίστοιχα όσο πιο έντονα βιώσουμε τη δυσφορία από μια «χασούρα», τόσο πιθανότερο είναι να μπούμε στη διαδικασία να ρισκάρουμε περισσότερα χρήματα με σκοπό να αντισταθμίσουμε τις απώλειες. Παράλληλα με την αύξηση της νευροδιαβίβασης στα εγκεφαλικά κέντρα που συνδεονται με το συναίσθημα, σημειώνεται μείωση στα κέντρα που έχουν να κάνουν με την περίσκεψη.

Πηγή : Neurofinance study confirms that financial decisions are made on an emotional basis

Σχετικό άρθρο με τις οικονομικές αποφάσεις και ποιοί παράγοντες τις επηρεάζουν είναι και αυτό : Παγίδες για το πορτοφόλι σας ή αλλιώς Γνωσιακές Προδιαθέσεις & Οικονομική Συμπεριφορά

Πώς η μνήμη αλλοιώνει το παρελθόν

There are lots of people who mistake their

 

Νέα πολύ ενδιαφέρουσα έρευνα που αναδεικνύει την αναξιοπιστία της ανθρώπινης μνήμης και συγκεκριμένα την αλληλεπίδραση των παρελθουσών αναμνήσεων με συναισθήματα και γεγονότα του παρόντος δημοσιεύεται στο Journal of Neuroscience. Έτσι λοιπόν και το ρητό «ο λαός έχει κοντή μνήμη» φαίνεται να έχει επιστημονικές βάσεις… Όπως αναμένεται η … εμπλοκή φαίνεται να συμβαίνει στο επίπεδο του ιππόκαμπου. Χρήσιμο υλικό περί του θέματος μπορεί κανείς να βρει και εδώ.

 

Κανείς δεν μπορεί να είναι βέβαιος ότι οι αναμνήσεις του είναι ακριβείς: Η μνήμη μας είναι μια τρελή χρονομηχανή που ξαναγράφει το παρελθόν χρησιμοποιώντας εμπειρίες από το τώρα, δείχνει μια ακόμα μελέτη, η οποία μάλιστα εντοπίζει την περιοχή του εγκεφάλου που αναλαμβάνει αυτό το μοντάζ.

Προηγούμενες μελέτες σε πειραματόζωα έχουν δείξει ότι οι αναμνήσεις μας γίνονται «εύπλαστες» τη στιγμή που τις ανακαλούμε και μπορούν να έτσι να αποκτούν νέα χαρακτηριστικά. Τα ευρήματα αξιοποιούνται ήδη πειραματικά για την εξασθένηση επώδυνων αναμνήσεων σε ασθενείς με μετατραυματική διαταραχή.

Η νέα μελέτη επιβεβαιώνει ότι η ανθρώπινη μνήμη δεν λειτουργεί σαν βιντεοκάμερα. Σύμφωνα με τους ερευνητές στο Πανεπιστήμιο Northwestern στo Σικάγο ΗΠΑ, ακόμα και ο έρωτας με την πρώτη ματιά μπορεί να είναι ένα τρικ της μνήμης αντί για μια πραγματική εμπειρία.

«Όταν θυμόσαστε την εποχή που γνωρίσατε τον σημερινό σας σύντροφο δεν αποκλείεται να ανακαλείτε ένα συναίσθημα αγάπης και ευφορίας» αναφέρει η Ντόνα Τζο Μπριτζ, πρώτη συγγραφέας της μελέτης. «Στην πραγματικότητα όμως μπορεί να προβάλλετε τα σημερινά σας συναισθήματα πίσω στην αρχική σας συνάντηση με αυτό το άτομο» επισημαίνει.

Όσον αφορά τη χρησιμότητα αυτού του χρονικού μοντάζ, οι ερευνητές λένε ότι πρόκειται για ένα τρικ του εγκεφάλου στην προσπάθειά του να παράξει μια ιστορία που «ταιριάζει στο σήμερα».

Τώρα, κάποτε

Η μελέτη, η οποία θα δημοσιευτεί αργότερα την Τετάρτη στο έγκριτο Journal of Neuroscience, εξέτασε την αλλοίωση των αναμνήσεων σε 17 εθελοντές. Το δείγμα είναι μάλλον μικρό, τα αποτελέσματα όμως δεν προκαλούν έκπληξη: οι εθελοντές έκαναν πάντα λάθος στην προσπάθειά τους να θυμηθούν τη θέση ενός αντικειμένου.

Στην πρώτη φάση του πειράματος, οι εθελοντές κλήθηκαν να κοιτάξουν ένα αντικείμενο που εμφανιζόταν σε μια συγκεκριμένη θέση στην οθόνη με φόντο μια συγκεκριμένη εικόνα. Στη συνέχεια, κλήθηκαν να τοποθετήσουν το αντικείμενο στη σωστή του θέση στην οθόνη όταν το φόντο είχε αλλάξει. Όλοι οι εθελοντές μπερδεύονταν από την αλλαγή φόντου και τοποθετούσαν το αντικείμενο σε λανθασμένη θέση.

Στην τελική φάση του πειράματος, η οθόνη έδειχνε το αντικείμενο σε τρεις διαφορετικές θέσεις και οι εθελοντές κλήθηκαν να επιλέξουν τη σωστή θέση, αυτή που είχαν δει στην πρώτη φάση. Η μία από τις τρεις θέσεις ήταν η αρχική, η δεύτερη ήταν η θέση που είχαν επιλέξει οι εθελοντές στη δεύτερη φάση και η τρίτη ήταν μια νέα, άσχετη θέση.

Το βασικό εύρημα της μελέτης ήταν ότι όλοι οι εθελοντές επέλεξαν τη λανθασμένη θέση που είχαν επιλέξει στη δεύτερη φάση.

«Αυτό δείχνει ότι η αρχική ανάμνηση της θέσης άλλαξε ώστε να ανακλά τη θέση την οποία ανακαλούσαν οι εθελοντές στο νέο φόντο» εξηγεί η Μπριτζ. «Η μνήμη τους ενημέρωσε τις αποθηκευμένες πληροφορίες εισάγοντάς τις νέες πληροφορίες στην παλιά ανάμνηση».

Την ώρα του τεστ οι ερευνητές παρακολουθούσαν με ειδικές κάμερες τα μάτια των εθελοντών και κατέγραφαν την εγκεφαλική τους δραστηριότητα με λειτουργική μαγνητική τομογραφία (fMRI). Οι μετρήσεις έδειξαν ότι το μοντάζ των αναμνήσεων συμβαίνει στον ιππόκαμπο, μια περιοχή που είναι γνωστό ότι συμμετέχει στη μεταφορά των αναμνήσεων από τη βραχυπρόθεσμη στη μακροπρόθεσμη μνήμη.

«Η μνήμη μας δεν λειτουργεί σαν βιντεοκάμερα» καταλήγει η Μπριτζ. «Η μνήμη μας βάζει νέα πλαίσια και επεξεργάζεται τα γεγονότα ώστε να παράγει μια ιστορία που ταιριάζει στο σημερινό κόσμο. Είναι φτιαγμένη να αφορά το παρόν» αναφέρει.

Και, όπως επισημαίνει, τα αποτελέσματα έχουν σημασία ως προς την υποτιθέμενη αξιοπιστία των αυτοπτών μαρτύρων στα δικαστήρια: «Η μνήμη μας είναι φτιαγμένη να αλλάζει, όχι να μηρυκάζει γεγονότα, οπότε δεν είμαστε πολύ καλοί μάρτυρες».

 

Πηγή : Πώς η μνήμη αλλοιώνει το παρελθόν

Ωκυτοκίνη & Νευροψυχιατρικές Διαταραχές

Όπως είναι γνωστό η έρευνα στον τομέα των Νευροεπιστημών γνωρίζει πρωτοφανή άνθιση στις προηγμένες χώρες του εξωτερικού. Μια ανακάλυψη των τελευταίων ετών, η οποία υποστηρίζεται από όλο και περισσότερες έρευνες, είναι η ευνοική επίδραση της ορμόνης-πεπτίδιο ωκυτοκίνης. Η συγκεκριμένη χημική ουσία που παράγεται από την υπόφυση του εγκεφάλου είναι ιδιαίτερα σημαντική για τον τοκετό και τη γαλουχία και επιπλέον φαίνεται οτι προάγει σύνθετες εγκεφαλικές γνωστικές λειτουργίες. Η τελευταία ιδιότητα διαδραματίζει τεράστιο ρόλο σε νευροψυχιατρικές διαταραχές όπως η σχιζοφρένεια και ο αυτισμός. Οι μελέτες σε ασθενείς με σχιζοφρένεια (βλέπε εδώ) έδειξαν βελτίωση στον τομέα της κοινωνικής γνωσίας, που μπορεί να εκδηλωθεί με βελτίωση στην επεξεργασία εκφραστικών μεταβολών του προσώπου και με αύξηση της συναισθηματικής νοημοσύνης και της ενσυναίσθησης. Επίσης σε πρόσφατη μελέτη (βλέπε εδώ) σε άτομα με διαταραχή αυτιστικού φάσματος σημειώθηκε αύξηση στην λεκτική και εξωλεκτική επικοινωνία, ένα από τα πυρηνικά συμπτώματα του αυτισμού δηλαδή. Επιπλέον βρέθηκε αυξημένη ενεργοποίηση του προμετωπιαίου φλοιού, κάτι που αναμένεται με βάση το γεγονός οτι ο προμετωπιαίος φλοιός είναι το κέντρο ρύθμισης των γνωστικών λειτουργιών και της κοινωνικής συμπεριφοράς. Οι ασθενείς έλαβαν οκυτωκίνη ενδορινικά (με σπρέυ μύτης).

Η ανακάλυψη παραγόντων που προάγουν την κοινωνική συμπεριφορά και την ενσυναίσθηση είναι μείζονος σημασίας. Στη σχιζοφρένεια συνήθως υπάρχει ελλειμματική κοινωνική και ατομική λειτουργικότητα και για το πρόβλημα αυτό δεν υπάρχει σήμερα ικανοποιητική ευρέως διαδεδομένη μέθοδος αντιμετώπισης, είτε φαρμακευτική είτε άλλη, αν και σε μερίδα ασθενών τα ελλείμματα αυτά μπορούν να δουλευτούν μέσω προσεκτικής ψυχοθεραπευτικής προσέγγισης που να περιλαμβάνει παρεμβάσεις γνωσιακού-συμπεριφορικού, ψυχοεκπαιδευτικού και συμβουλευτικού τύπου.Έτσι λοιπόν παρατηρείται το φαινόμενο να αντιμετωπίζονται τα παραγωγικά συμπτώματα της νόσου όπως το παραλήρημα και οι ψευδαισθήσεις, όμως να παραμένουν (και να επιδεινώνονται συχνά) σε προβληματικό επίπεδο οι γνωστικές λειτουργίες. Για παράδειγμα ο ασθενής μπορεί να είναι απαθής, λιγομίλητος, με μειωμένη βούληση, ενεργητικότητα και αποφασιστικότητα και να περνάει τις μέρες του χωρίς καμία δραστηριότητα.

Η ωκυτοκίνη εχει επιδείξει ενθαρρυντικά αποτελέσματα και σε άλλες διαταραχές όπως η εξαρτήσεις, η κοινωνική φοβία και η κατάθλιψη. Μια διεξοδική εντρύφηση στο θεραπευτικό πεδίο της ωκυτοκίνης στις διαταραχές του εγκεφάλου προσφέρει το παρακάτω άρθρο.

Σύνδεσμος : Helping oxytocin deliver: considerations in the development of oxytocin-based therapeutics for brain disorders

Kai_macdonald_13

 

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Στο ιατρείο του στην Αθήνα ο ψυχίατρος Σπύρος Καλημέρης σας παρέχει την πιο σύγχρονη ψυχοθεραπευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών διαταραχών. Η εξειδικευμένη εκπαίδευση στις ψυχωτικές, συναισθηματικές (διπολική διαταραχήκατάθλιψη) και αγχώδεις διαταραχές αποτελεί το βασικό ατού της δουλειάς του. Η επιστράτευση νέων διαγνωστικών εξετάσεων που συνεισφέρουν στην επιλογή καταλληλότερης αγωγής, είναι άλλο ένα πλεονέκτημα στην υπηρεσία του ασθενή.

Επίκεντρο της προσέγγισής του είναι η ποιότητα ζωής του ασθενή, με τον οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά, υπεύθυνα και όσο χρόνο χρειάζεται για να του δώσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Η διακριτικότητα, η ειλικρίνεια, η συναισθηματική κατανόηση θα είναι βασικά χαρακτηριστικά της θεραπευτικής σχέσης μαζί του.

Επιγενετική & Εγκέφαλος

Η μεθυλίωση του DNA είναι ένας τύπος επιγενετικής τροποποίησης που αφορά ενεργοποίηση ή απενεργοποίηση γονιδίων και που θα μπορούσε να εξηγήσει αλλαγές στη συμπεριφορά αλλά και ψυχικές διαταραχές που εμφανίζονται κατά τη μετάβαση από τη βρεφική ηλικία στην ενήλικη ζωή.

Αυτό είναι το συμπέρασμα της τελευταίας έρευνας του Salk Institute for Biological Studies, η οποία επικεντρώθηκε στη DNA μεθυλίωση νευρώνων του μετωπιαίου λοβού του εγκεφάλου.

Ένα ακόμη «λιθαράκι» στο γιγάντιο οικοδόμημα  των Νευροεπιστημών (βλέπε σύνδεσμο για περισσότερες λεπτομέρειες)

Unique epigenomic code identified during human brain development

neuron

Λογοτεχνία & γνωστικές λειτουργίες

Με τον όρο γνωστικές λειτουργίες αναφερόμαστε σε ατομικές δεξιότητες που συμβάλλουν στην επαφή μας με το περιβάλλον και άλλους ανθρώπους και στην ανταπόκριση σε βασικό επίπεδο στις ανάγκες της καθημερινότητας. Οι γνωστικές λειτουργίες φέρονται εις πέρας από την αλληλεπίδραση διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου και είναι :

  • ο λόγος (προφορικός και γραπτός)
  • η μνήμη (με όλες τις υποδιαιρέσεις της, βλέπε εδώ)
  • η προσοχή και η συγκέντρωση
  • η βούληση
  • η αντίληψη

Οι παραπάνω λειτουργίες οδηγούν σε πιο σύνθετες δεξιότητες όπως :

  • η διαμόρφωση σχεδίων
  • η διαμόρφωση προτεραιοτήτων
  • η διατήρηση στόχων
  • η ικανότητα επίλυσης προβλημάτων
  • η μάθηση από την εμπειρία
  • η κριτική ικανότητα
  • η αφαιρετική ικανότητα
  • η κοινωνική συμπεριφορά
  • η λήψη αποφάσεων
  • η παραγωγή ιδεών-δημιουργικότητα

Μία ακόμη έρευνα αναδεικνύει την αξια του διαβάσματος στην «ενίσχυση» των λειτουργιών αυτών. Η συγκεκριμένη μέτρησε την επίδραση του διαβάσματος λογοτεχνικών βιβλίων στη λήψη αποφάσεων (βλέπε εδώ) και στην ανθρώπινη συναισθηματική ανάγκη για σιγουριά και σταθερότητα. Περισσότερο τα λογοτεχνικά και λιγότερο βιβλία εκπαιδευτικού επαγγελματικού περιεχομένου ενισχύουν την ορθότερη κρίση ως προς τη λήψη αποφάσεων και την ανοχή της αβεβαιότητας, συμπεραίνει η έρευνα. Ο λόγος είναι με απλά λόγια οτι στο βιβλίο ο αναγνώστης δε βιώνει την ανάγκη να λάβει απόφαση, ενώ παράλληλα μπαίνει στη διαδικασία να να παρατηρήσει την ακολουθία γεγονότων μετά από απόφαση (κάποιου πρωταγωνιστή) που πιθανώς ο ίδιος να μη συμφωνεί. Ως εξωτερικός παρατηρητής αποκτά τη δυνατότητα να γνωρίσει και άλλες οπτικές και προοπτικές που εως τώρα δεν ήξερε, είχε παρεξηγήσει ή είχε υποβαθμίσει. Επιπλέον γνωσιακές διαστρεβλώσεις του τύπου «άσπρο ή μαύρο» (βλέπε εδώ) γίνεται πιο πρόσφορο να διαλυθούν. Ουσιαστικά το συμπέρασμα και το κλειδί ταυτόχρονα είναι η διεύρυνση του πεδίου σκέψης ή αλλιώς του πνευματικού ορίζοντα.

Πηγή : Reading novels makes us better thinkers

Η επίδραση των προαναφερόμενων γνωστικών λειτουργιών στην ανθρώπινη καθημερινότητα δεν μπορεί να παραγνωρίζεται ειδικά στη σημερινή εποχή. Πόσο συχνά νιώθουμε αβεβαιότητα για διάφορα πράγματα στη ζωή? Και τι επιπτώσεις έχει αυτή η αβεβαιότητα? Ας αναρωτηθεί ο καθένας μας. Η διαχείριση προβλημάτων που φαντάζουν ανυπέρβλητα θα μπορούσε σε πολλές περιπτώσεις να πάρει άλλη τροπή χωρίς «κοσμοιστορικές αλλαγές». Απλά με την εισαγωγή του βιβλίου στη ζωή μας..

Σπύρος Καλημέρης

tigana

 

 

Μέτρηση επιπέδου αντιεπιληπτικών φαρμάκων με ένα τρύπημα

Είναι μπροστά οι άνθρωποι πώς να το κάνουμε.
Φοβερό και το ενημερωτικό σαιτ για την επιληψία : talkaboutit.org
Στην Ελλάδα το σαιτ θα λεγόταν «howtohideit.gr«

Epilepsy Portal

Το Epilepsy Foundation στις ΗΠΑ βράβευσε πρόσφατα μια νέα συσκευή που βοηθά στην θεραπεία της επιληψίας. Η νικήτρια συσκευή μπορεί να μετρήσει άμεσα τα επίπεδα επιληπτικών φαρμάκων στο αίμα.

Το βραβείο «Shark Tank» δίδεται από το Πρόγραμμα Θεραπείας Επιληψίας του Epilepsy Foundation (Epilepsy Therapy Project). Εφέτος, το βραβείο δόθηκε για δεύτερη φορά και πήγε στους Uktan Demirci, PhD και Steven Schacter MD για το μικρό-υγρικό (microfluidic) chip τους. Το chip είναι μια αναλώσιμη συσκευή που μπορούν να χρησιμοποιούν οι γιατροί εύκολα και γρήγορα κατά τα ραντεβού τους. Το chip δέχεται δείγμα αίματος από τρύπημα του δακτύλου με μια βελόνα και μπορεί να πει στον γιατρό πόση ποσότητα από κάποιο αντιεπιληπτικό φάρμακο υπάρχει στο αίμα του ασθενή σε 15 λεπτά.

Στον τελικό του διαγωνισμού συναγωνίστηκαν έξι προτάσεις για το βραβείο στο XII Συνέδριο Πειραματικών Αντιεπιληπτικών Φαρμάκων και Συσκευών (Antiepileptic Drug and Device Trials (AED) XII Conference) στο Μαϊάμι. Οι νέες συσκευές κρίθηκαν…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 198 επιπλέον λέξεις

Αναγέννηση εγκεφαλικών νευρικών κυττάρων

Τα νευρικά κύτταρα του ιπποκάμπου αναγεννώνται και ακόμη δεν είδαμε τίποτα..

Η παλαιότερη γνώση ότι από όλους τους ιστούς του ανθρώπινου οργανισμού μόνο ο νευρικός δεν έχει την ικανότητα αναγέννησης, δηλαδή παραγωγής νέων κυττάρων, καταρρίπτεται σιγά σιγά μεσω της έρευνας στο πεδίο των Νευροεπιστημών. Ειδικά για την περιοχή του ιπποκάμπου, οι ενδείξεις υπάρχουν εδώ και πολλά χρόνια. Ο ιππόκαμπος αποτελεί μείζονος σημασίας τμήμα του μεταιχμιακού συστήματος του εγκεφάλου (βλέπε εδώ) με σπουδαιότερες λειτουργίες τη μακροπρόθεσμη μνήμη, τις συναισθηματικές απαντήσεις και τη ρύθμιση της συμπεριφοράς.Η μειωμένη νευρογένεση και η ατροφία στην περιοχή αυτή πιθανώς εμπλέκεται στο νευροβιολογικό μηχανισμό της κατάθλιψης, του άγχους και του γήρατος. Ερευνες υποδεικνύουν οτι η βελτίωση που εκδηλώνεται στις παραπάνω ψυχιατρικές διαταραχές μέσω ψυχοθεραπείας ή/και της αντικαταθλιπτικής αγωγής, επιτυγχάνεται και εν μέρει της ενίσχυσης της νευρογένεσης. Επιπλέον ενδογενείς νευροτροφικοί παράγοντες (BDNF), η μάθηση, η άσκηση φαίνεται οτι προάγουν τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο.

Οι επιπτώσεις του γεγονότος της νευρικής αναγέννησης στον ιππόκαμπο ενδέχεται να είναι τεράστιες, καθώς εκτός από τις προαναφερόμενες διαταραχές, παθολογία του ιπποκάμπου φαίνεται οτι προκύπτει στη σχιζοφρένεια (μείωση μεγέθους, πιθανή συσχέτιση με δ/χές περιεχομένου σκέψης και αντίληψης), στην επιληψία (κρίσεις κροταφικού λοβού), στις δ/χες μνήμης οποιασδήποτε αιτιολογίας (άνοια, παροδική σφαιρική αμνησία κ.α.).

Σπύρος Καλημέρης

Πηγή : Στοιχεία πυρηνικών δοκιμών τεκμηριώνουν την πλαστικότητα του ανθρώπινου εγκεφάλου

ιπποκαμποςΑπό την παραπάνω εικόνα προκύπτει η απάντηση στο γιατί ονομάστηκε έτσι η ανατομική δομή του ιπποκάμπου…

Γιατί δεν θυμόμαστε τα πρώτα μας χρόνια;

 

Είναι ένα ερώτημα αναπάντητο εώς σήμερα. Κάποιοι άνθρωποι μπορεί να ισχυριστούν οτι έχουν διατηρήσει κάποιες μνήμες ,συνήθως με τη μορφή flash εικόνων, από τη μικρή τους ηλικία και μάλιστα συνήθως «τρέφουν υψηλό σεβασμό» γι’ αυτές καθώς αφενώς είναι ελάχιστες και αφετέρου κατέχουν υψηλή συναισθηματική αξία. Ο κανόνας όμως στον άνθρωπο είναι να υπάρχει «μνημονικό κενό«, μερικό ή πλήρες, όσον αφορά τα πρώτα χρόνια της ζωής του. Οι διάφορες θεωρίες που υπάρχουν σχετικά με το γιατί παρατίθενται στον παρακάτω σύνδεσμο.

Γιατί δεν θυμόμαστε τα πρώτα μας χρόνια;

Συνοπτικά

1) Θεωρία του Freud : Απώθηση αναμνήσεων

2) Βιολογική Ανωριμότητα παιδικού εγκεφάλου

3) Ελλιπής γλωσσική ανάπτυξη

4) Διαφορετικότητα συναισθηματικής αλλά και συνολικότερης αντίληψης του περιβάλλοντος μεταξύ παιδιών και ενηλίκων

Βραχιόλι πρόβλεψης επιληπτικών κρίσεων

επιληψια βραχ

Η πρόληψη στην ιατρική είναι ίσως ο σημαντικότερος τρόπος αντιμετώπισης μιας νόσου.Στο ερώτημα τι είναι προτιμότερο : να αντιμετωπιστεί μια νόσος αφού έχει συμβεί ή να επιτευχθεί το να μη συμβεί καθόλου, η απάντηση είναι μάλλον αυτονόητη. Η εξέλιξη της τεχνολογίας σήμερα μπορεί να παρέχει ανεκτίμητα αποτελέσματα ως «σύμμαχος» της ιατρικής επιστήμης και να δώσει απρόσμενες λύσεις σε σοβαρότατες νόσους που προκαλούν μεγάλη σωματική και ψυχονοητική επιβάρυνση όπως η επιληψία. Όπως το λέει ο τίτλος λοιπόν πρόκειται για ένα βραχιόλι που μπορεί να ανιχνεύει αλλαγές στο ηλεκτρικό πεδίο του δέρματος οι οποίες προηγούνται μιας επιληπτικής κρίσης. Έτσι λοιπόν παρέχει ένα μικρό χρονικό περιθώριο κατά το οποίο θα μπορούσε η χορήγηση φαρμακευτικής αγωγής εγκαίρως να προλάβει την εκδήλωση της κρίσης.

Λεπτομέρειες για το χαρμόσυνο αυτό νέο για τους πάσχοντες από επιληψία και τις οικογένειές τους μπορείτε να βρείτε στο εξαιρετικό Ενημερωτικό Portal για την Επιληψία (βλέπε εδώ)

Νεο προγραμμα χαρτογραφησης του εγκεφαλου

Την ίδια στιγμή με τι ασχολούμαστε στην Ελλάδα..? Δε χρειάζεται να το πω είναι γνωστό. Ίσως η πρωτοβουλία BRAIN καταφέρει κάποια στιγμή να εξιχνιάσει και το μυστήριο του νεοέλληνα..!

Epilepsy Portal

Ο Πρόεδρος των ΗΠΑ Barack Obama ανακοίνωσε μια νέα πρωτοβουλία που θα βελτιώσει τη κατανόηση των επιστημόνων για τον εγκέφαλο και σταδιακά θα ανοίξει τον δρόμο για νέες θεραπείες για παθήσεις, όπως η άνοια και η επιληψία. Μιλώντας σε ενημέρωση στον Λευκό Οίκο στις 2 Απριλίου, ο Πρόεδρος Obama ανακοίνωσε στους επικεφαλής επιστήμονες πως θα επενδυθούν αρχικά $100 εκατομμύρια στην Έρευνα του Εγκεφάλου μέσω της πρωτοβουλίας Advancing Innovative Neurotechnologies (BRAIN). Η έρευνα θα εστιάσει στην επιτάχυνση της ανάπτυξης νέων τεχνολογιών «που θα επιτρέψουν στους ερευνητές να παράγουν δυναμικές εικόνες του εγκεφάλου που θα δείχνουν το πώς το κάθε μεμονωμένο νευρικό κύτταρο και τα περίπλοκα νευρικά κυκλώματα αλληλεπιδρούν», σύμφωνα με ανακοίνωση τύπου του Λευκού Οίκου. Οι τεχνολογίες αυτές θα αφορούν την νανοεπιστήμη, την απεικόνιση, την μηχανική και την πληροφορική, καθώς και άλλα ταχέως εξελισσόμενα πεδία και «θα ανοίξει νέους δρόμους για την εξερεύνηση του πώς ο εγκέφαλος καταγράφει, επεξεργάζεται, χρησιμοποιεί, αποθηκεύει…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 194 επιπλέον λέξεις

Ο καθοριστικός ρόλος του μεταιχμιακού συστήματος του εγκεφάλου στην ανθρώπινη υπόσταση

limbic

Το μεταιχμιακό σύστημα (ή αλλιώς λιμβικό) είναι μια «εν τω βάθει» δομή του ανθρώπινου εγκεφάλου, δηλαδή εντοπίζεται εσωτερικά του εγκεφαλικού φλοιού. Οι νευρώνες του μεταιχμιακού συστήματος διαιρούνται σε ανατομικές δομές, που επιτελούν μείζονος και ζωτικής σημασίας λειτουργίες του ανθρώπου.

Δομές μεταιχμιακού συστήματος :

  • Έλικα του προσαγωγίου
  • Παραιπποκάμπεια έλικα
  • Ιπποκάμπειος σχηματισμός (απαρτίζεται από τον ιππόκαμπο, την οδοντωτή έλικα και το αγκιστρωτό σύμπλεγμα)
  • Αμυγδαλή
  • Υποθάλαμος
  • Μαστία
  • Ψαλίδα
  • Θαλαμικοί πυρήνες

Λειτουργίες :

  1. Αντίληψη όσφρησης, γεύσης, άλγους
  2. Μνήμη & μάθηση : Βασική δομή είναι ο ιππόκαμπος που μεσολαβεί την παγίωση των μνημονικών πληροφοριών, δηλαδή ρυθμίζει την μακρόχρονη επεισοδιακή και σημασιολογική μνήμη. Παράλληλα παίζει ρόλο στη μάθηση συγκεκριμένων συμπεριφορών.
  3. Συναίσθημα : Βασική ρυθμιστική δομή του ανθρώπινου συναισθήματος είναι η αμυγδαλή. Παίζει ρόλο στην παγίωση συναισθηματικών απαντήσεων φόβου και άγχους, ενώ υπερλειτουργεί παθολογικά στην κατάθλιψη. Επίσης είναι κομμάτι των κυκλωμάτων ανταμοιβής, τα οποία διαταράσσονται π.χ. στη χρήση αλκοόλ και ναρκωτικών, στη βουλιμία, στο τζόγο. Ακόμη διαμεσολαβεί το συναισθηματικό σκέλος της μνήμης. Οι πολλαπλές διασυνδέσεις της αμυγδαλής με άλλες εγκεφαλικές δομές διαμεσολαβούν διάφορες πτυχές της φοβικής και αγχώδους αντίδρασης. Έτσι λοιπόν η διασύνδεση με :
  • τον υπομέλα τόπο (έδρα των νοραδρενεργικών νευρώνων) προκαλεί την οξεία ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος και εντέλει τις εκδηλώσεις αύξησης της καρδιακής συστολής και του μυικού τόνου που είναι απαραίτητες για την αντίδραση πάλης/φυγής (βλέπε εδώ).
  • τον παραβραγχιακό πυρήνα προκαλεί αύξηση του ρυθμού της αναπνοής, επίσης αναγκαίας για την αντίδραση πάλης/φυγής
  • τον ιππόκαμπο έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση άγχους ή φόβου κατά την ανάμνηση τραυματικών/απειλητικών ερεθισμάτων και δυσλειτουργεί στη διαταραχή μετατραυματικού στρες
  • τον κογχομετωπιαίο φλοιό (τμήμα του μετωπιαίου φλοιού) και την έλικα του προσαγωγίου ρυθμίζει το συναισθηματικό βίωμα του φόβου
  • τον υποθάλαμο ρυθμίζει την απελευθέρωση κορτιζόλης από τα επινεφρίδια. Η χρόνια έκθεση σε στρεσογόνους παράγοντες προκαλεί τη δυσλειτουργία του κυκλώματος αυτού πυροδοτώντας έτσι αγχώδη διαταραχή.

4.Ο υποθάλαμος αποτελεί μια από τις σημαντικότερες δομές του λιμβικού συστήματος, καθώς έχει πολλούς πυρήνες οι οποίοι ρυθμίζουν :

  • Πρόσληψη νερού και τροφής (αίσθημα δίψας και πείνας)
  • Εναλλαγή ύπνου και εγρήγορσης
  • Σεξουαλική συμπεριφορά (λίμπιντο)
  • Βηματοδότης μηνιαίου γυναικείου αναπαραγωγικού κύκλου
  • Θερμοκρασία σώματος
  • Έκκριση ορμονών υπόφυσης
  • Ανοσολογικό σύστημα
  • Αυτόνομο νευρικό σύστημα

5.Διασύνδεση ορμονικών, ανοσολογικών και αυτόνομων ερεθισμάτων με τη συμπεριφορα

 

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ψυχίατρος & Ψυχοθεραπευτής. Είναι μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Στο ιατρείο του στην Αθήνα ο ψυχίατρος Σπύρος Καλημέρης σας παρέχει την πιο σύγχρονη ψυχοθεραπευτική και φαρμακευτική αντιμετώπιση του συνόλου των ψυχικών διαταραχών. Η εξειδικευμένη εκπαίδευση στις ψυχωτικές, συναισθηματικές (διπολική διαταραχήκατάθλιψη) και αγχώδεις διαταραχές αποτελεί το βασικό ατού της δουλειάς του. Η επιστράτευση νέων διαγνωστικών εξετάσεων που συνεισφέρουν στην επιλογή καταλληλότερης αγωγής, είναι άλλο ένα πλεονέκτημα στην υπηρεσία του ασθενή.

Επίκεντρο της προσέγγισής του είναι η ποιότητα ζωής του ασθενή, με τον οποίο θα ασχοληθεί σοβαρά, υπεύθυνα και όσο χρόνο χρειάζεται για να του δώσει τη βοήθεια που χρειάζεται. Η διακριτικότητα, η ειλικρίνεια, η συναισθηματική κατανόηση θα είναι βασικά χαρακτηριστικά της θεραπευτικής σχέσης μαζί του.