θεραπεία κατάθλιψης

rTMS room

rTMS

Τις τελευταίες δεκαετίες η εξέλιξη της ιατρικής επιστήμης και η εξέλιξη της τεχνολογίας έχουν υπάρξει στενοί συνοδοιπόροι, επιτρέποντας την ελπίδα σε εκατομμύρια ασθενείς για τη βελτίωση της υγείας και της ποιότητας ζωής τους. Η ψυχιατρική δε θα μπορούσε παρά να αποτελεί μέρος αυτής της συμπόρευσης.

Παραδοσιακά στην ψυχιατρική επιστρατεύονται δύο βασικοί πόλοι στη θεραπεία των ψυχικών διαταραχών, η φαρμακευτική και η ψυχοθεραπεία. Υπάρχει ακόμη ένας πόλος, λιγότερο γνωστός, οι βιολογικές θεραπείες χωρίς φάρμακα, η πιο υποσχόμενη από τις οποίες είναι ο Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (repetitive Transcranial Magnetic Stimulation ή rTMS). Πρόκειται για καινοτόμο μέθοδο, που εφαρμόζεται σε μεγάλα κέντρα του εξωτερικού τα τελευταία 30 χρόνια περίπου με αξιοσημείωτα αποτελέσματα και πάνω στην οποία υπάρχει εκτενέστατο και ελπιδοφόρο πεδίο έρευνας.

Το rTMS βασίζεται σε μια φυσική αρχή (Faraday 1831) βάσει της οποίας ένα ταχέως εναλλασσόμενο μαγνητικό πεδίο παράγει ηλεκτρικό ρεύμα. Το βιολογικό δεδομένο που επίσης μας ενδιαφέρει είναι οτι κάθε νευρικό κύτταρο φέρει ηλεκτρικό φορτίο στην κυτταρική του μεμβράνη. Η ιδέα είναι ότι εφαρμόζοντας ένα μαγνητικό πεδίο μικρής κλίμακας εξωτερικά του εγκεφάλου, θα επηρεάσουμε τα ηλεκτρικά φορτία των νευρικών κυττάρων, τροποποιώντας έτσι τη δραστηριότητά τους προς την επιθυμητή κατεύθυνση. Στην ψυχιατρική η κατεύθυνση αυτή δεν είναι άλλη από την ύφεση των συμπτωμάτων. Και φαίνεται ότι αυτό επιτυγχάνεται σε πολύ καλό βαθμό, τοπικά και στοχευμένα σε συγκεκριμένα σημεία του εγκεφάλου, τα οποία γνωρίζουμε ότι αποτελούν κλειδιά σε διαταραχές, όπως ο προμετωπιαίος λοβός.

Ο Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός (rTMS) είναι λοιπόν μια νέα τεχνική που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως ένας νέος «τρίτος» τρόπος αντιμετώπισης των συμπτωμάτων μέσω εντοπισμένης μαγνητικής διέγερσης σε σύγκριση με τις προσεγγίσεις φαρμακοθεραπείας και ψυχοθεραπείας. Κάποιες από τις διαταραχές στις οποίες έχει εφαρμογή είναι

  • Κατάθλιψη
  • Ιδεοψυχαναγκαστική Διαταραχή
  • Γενικευμένη Αγχώδης Δ/χή
  • Δ/χή Μετατραυματικού Στρες
  • Διαταραχή Πανικού
  • Σχιζοφρένεια (Αρνητικά Συμπτώματα & Ακουστικές Ψευδαισθήσεις)
  • Ινομυαλγία
  • Εξαρτήσεις
  • Άνοιες & Πάρκινσον

Επίσης, το rTMS λόγω και του ιδιαιτέρως ευνοϊκού προφίλ παρενεργειών, θα μπορούσε να αξιολογηθεί ως επιλογή σε ασθενείς που δεν έχουν λάβει φαρμακευτική αγωγή και δεν μπορούν να ανεχθούν φαρμακολογική θεραπεία ή έχουν περιορισμένα οφέλη από τις προσεγγίσεις της ψυχοθεραπείας. Επιπλέον μπορεί να χρησιμοποιηθεί είτε ως κύρια, είτε συνδυαστικά ως θεραπεία ενίσχυσης των υπόλοιπων προσεγγίσεων.

Το βασικό πλεονέκτημα της θεραπείας rTMS είναι η ασφάλεια. Δεν ενέχει κάποια από τις παρενέργειες των φαρμακευτικών θεραπειών πέραν μιας ήπιας συνήθως εύκολα αναστρέψιμης κεφαλαλγίας.

Πρόκειται για μη παρεμβατική θεραπεία χωρίς φάρμακα που βάσει των μέχρι τώρα στοιχείων από τη διεθνή έρευνα μπορεί να αποτελέσει λύση για πολλούς ασθενείς με συμπτώματα κατάθλιψης και άλλων διαταραχών που υποφέρουν μην έχοντας λάβει ικανοποιητικά αποτελέσματα από προηγούμενες παρεμβάσεις είτε με αντικαταθλιπτικά φάρμακα, είτε με ψυχοθεραπεία.

Πιο ενδελεχή ενημέρωση για τον Επαναληπτικό Διακρανιακό Μαγνητικό Ερεθισμό θα βρείτε στους ακόλουθους συνδέσμους.

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας στο ιατρείο του στην Αθήνα. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός).

Φυσική άσκηση και κατάθλιψη

  • από
Φυσική άσκηση και κατάθλιψη

Η φυσική άσκηση συνδέεται πολυεπίπεδα με την ψυχική και τη σωματική μας υγεία σε σημείο που έχει φτάσει πλέον να συνταγογραφείται επίσημα από ιατρούς και ψυχιάτρους σε αρκετές χώρες όπως για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η άσκηση έστω και χαμηλού ή μέτριου βαθμού προάγει ποικίλες βιοχημικές και νευροβιολογικές αλλαγές στον εγκέφαλο με θετικό βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο αντίκτυπο για τον άνθρωπο.

Βέλτιστη εφαρμογή του rTMS για την κατάθλιψη

Βέλτιστη εφαρμογή του rTMS για την κατάθλιψη

Αναδημοσιεύεται από τον έγκυρο ιστότοπο r-tms.gr το άρθρο με τις βασικές συστάσεις της Αμερικανικής Clinical TMS Society για τη χρήση της μεθόδου rTMS την κατάθλιψη… Περισσότερα »Βέλτιστη εφαρμογή του rTMS για την κατάθλιψη

Προμετωπιαίος λοβός και κατάθλιψη

Προμετωπιαίος λοβός και κατάθλιψη

Σειρά ερευνών τα τελευταία χρόνια συσχετίζει όλο και περισσότερο τη δυσλειτουργία του προμετωπιαίου λοβού με την κατάθλιψη. Ο προμετωπιαίος λοβός είναι η περιοχή εκείνη που… Περισσότερα »Προμετωπιαίος λοβός και κατάθλιψη

rTMS – Θεραπεία κατάθλιψης

Η rTMS – Θεραπεία κατάθλιψης βασίζεται στην τροποποίηση της νευρωνικής δραστηριότητας περιοχών του εγκεφάλου προς όφελος του ασθενή μέσω ενός ειδικού μηχανήματος που παράγει μαγνητικό πεδίο. Με όσο πιο απλά λόγια γίνεται, τα επαναλαμβανόμενα μαγνητικά πεδία που παράγονται, ενισχύουν την ηλεκτρική δραστηριότητα σε περιοχές του εγκεφάλου που έχει βρεθεί ότι σχετίζονται με την κατάθλιψη, με βασικότερο εκπρόσωπο τον προμετωπιαίο λοβό. Η διαδικασία αυτή όταν επιτελεστεί για ένα επαρκές χρονικό διάστημα που συνήθως προσδιορίζεται σε 4-7 εβδομάδες περίπου, έχει φανεί ότι προσφέρει σημαντικά ποσοστά βελτίωσης στην κατάθλιψη.

rTMS - Θεραπεία κατάθλιψης
Επαναλαμβανόμενος διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός – rTMS – Θεραπεία κατάθλιψης

Η κατάθλιψη αποτελεί εγκεκριμένη ένδειξη για την εφαρμογή του Επαναλαμβανόμενου Διακρανιακού Μαγνητικού Ερεθισμού (rTMS) τόσο στην Ευρώπη όσο και στην Αμερική (FDA 2007).

Υπάρχουν διάφορες μορφές κατάθλιψης. Η βασικότερη και ισχυρότερη ένδειξη της τεχνικής rTMS είναι η ανθεκτική κατάθλιψη. Ανθεκτική ονομάζεται η κατάθλιψη στην οποία δεν επιτυγχάνεται επαρκής ύφεση της συμπτωματολογίας μετά από περισσότερες από δύο φαρμακευτικές προσπάθειες. Άλλες περιπτώσεις που μπορεί να εφαρμοστεί το rTMS είναι η διπολική κατάθλιψη δηλαδή η καταθλιπτική φάση της διπολικής δ/χής, η επιλόχειος, η κατάθλιψη με άγχος, η δευτεροπαθής κ.α. Η ασφάλεια της μεθόδου την έχει καταστήσει μάλιστα και υποψήφια θεραπεία για την κατάθλιψη στην εγκυμοσύνη.

Τα αποτελέσματα των μελετών για την κατάθλιψη είναι σημαντικά (~ως και 60%) τόσο ως προς την πλήρη ύφεση του καταθλιπτικού επεισοδίου όσο και στην ανταπόκριση στη θεραπεία. Τα στοιχεία αυτά αφορούν εκείνους τους ασθενείς που εμφανίζουν ανθεκτικότητα στη φαρμακευτική αγωγή. Αυτό σημαίνει με απλά λόγια ότι το rTMS συμβάλλει σε αξιόλογο βαθμό στη θεραπεία της κατάθλιψης σε περισσότερους ανθρώπους απ’ ότι θα μπορούσαν να επιτύχουν μόνες τους οι πιο παραδοσιακές μέθοδοι (αντικαταθλιπτικά φάρμακα ή/και ψυχοθεραπεία).


Ο Επαναλαμβανόμενος Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός είναι μια ασφαλής μη παρεμβατική διαδικασία με πλεονέκτημα την αποφυγή των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής. Διαβάστε περισσότερα για το τι είναι η rTMS – Θεραπεία κατάθλιψης και πώς διεξάγεται στους ακόλουθους συνδέσμους.

Επίσης εκτεταμένη ενημέρωση για τη μέθοδο rTMS, το φάσμα των εφαρμογών της και άλλες σχετικές πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στο r-tms.gr


Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας στο ιατρείο του στην Αθήνα. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός).

 

 

  1. Φάρμακα & Ψυχιατρική (Μέρος Α’)
  2. Φάρμακα & Ψυχιατρική (Μέρος Β’)
  3. Σεροτονίνη, εγκέφαλος & φάρμακα
  4. Νοραδρεναλίνη εγκέφαλος και φάρμακα
  5. Ντοπαμίνη εγκέφαλος & φάρμακα
  6. Εξάρτηση, ανταμοιβή & εγκέφαλος
  7. Εξάρτηση και σύνδρομο απόσυρσης από αντικαταθλιπτικά
  8. Φαρμακογενετικές Αναλύσεις – Τι είναι και γιατί χρειάζονται

Ψυχιατρικά φάρμακα & μηχανισμοί δράσης

Ο στόχος των παραπάνω άρθρων είναι να παρέχουν προχωρημένη επιστημονική πληροφορία για τη δράση ψυχιατρικών φαρμάκων σε όσους ενδιαφέρονται γι’ αυτό.

Ο γράφων κατέβαλε προσπάθεια να κρατήσει τα κείμενα όσο το δυνατόν πιο κατανοητά, παρόλο που από τη φύση του το γνωστικό αντικείμενο είναι πολυσύνθετο. Παρά ταύτα δεν αποκλείεται να υπάρξουν παρερμηνείες και δυσχέρειες στην κατανόηση από τους μη ειδικούς. Επομένως τονίζεται ότι τα παραπάνω κείμενα δεν υποκαθιστούν με κανένα τρόπο την εξατομικευμένη εφαρμογή των σχετικών γνώσεων από τους ειδικούς κλινικούς ψυχιάτρους.

Μια από τις πιο παρεξηγημένες πτυχές και βασικό αίτιο στιγματισμού της ψυχιατρικής ειδικότητας είναι τα φάρμακα. Αποτελεί στερεοτυπική πεποίθηση μεγάλης μερίδας του πληθυσμού η ιδέα ότι τα ψυχιατρικά φάρμακα είναι βαρύτατα, με ισχυρές και μόνιμες παρενέργειες, «σε κάνουν φυτό», ότι δε φέρνουν αποτέλεσμα, ότι προκαλούν εθισμό, ότι επηρεάζουν αρνητικά τον εγκέφαλο, ότι προκαλούν «μόνιμες βλάβες» κ.α. Η έννοια των ψυχιατρικών φαρμάκων χρησιμοποιείται πολύ συχνά στον καθημερινό λόγο αποδιδόμενη κυρίως ως «ψυχοφάρμακα» και στην πλειοψηφία των περιπτώσεων λαμβάνει αρνητικό ή/και ειρωνικό περιεχόμενο.

Είναι σίγουρο ότι σχεδόν όλοι μας κάποια στιγμή ή περισσότερες στη ζωή μας έχουμε χρησιμοποιήσει τη λέξη ψυχοφάρμακα (ή και σκέτο φάρμακα ενίοτε υπονοώντας τα ψυχοφάρμακα) σε φράσεις όπως «δεν μπορώ άλλο, θα πάρω φάρμακα», «κοίτα πως κάνει, μάλλον ξέχασε να πάρει τα φάρμακά του σήμερα» και διάφορα συναφή! Η ειρωνεία του πράγματος είναι ότι ενώ πολύς κόσμος κρίνει μεταξύ σοβαρού και αστείου ότι χρειάζεται ο ίδιος ή άλλοι γύρω του ψυχιατρική αγωγή, πολύ λιγότεροι είναι αυτοί που θα δεχτούν να τη λάβουν, αν και όταν η τελευταία καταστεί απαραίτητη..

Τα στερεότυπα για τα ψυχιατρικά φάρμακα συχνά υφίστανται και ως προέκταση αρνητικών πεποιθήσεων που διατηρεί μερίδα του  κόσμου γενικά για τα φάρμακα της ιατρικής. Πολλοί αρνούνται να πάρουν φάρμακο ακόμη και αν συντρέχει σοβαρός λόγος (συχνά βλέπουμε περιστατικά που είναι πολλά χρόνια σε διαταραχή χωρίς θεραπεία), θεωρούν ότι τα φάρμακα προκαλούν διάφορα προβλήματα στον οργανισμό τους και άλλοι καταφεύγουν ακόμη και σήμερα σε μαντζούνια και αμφίβολης αξιοπιστίας ομοιοπαθητικά παρασκευάσματα. Η δαιμονοποίηση των ψυχιατρικών φαρμάκων έχει ξεκινήσει δεκαετίες πριν και σε αυτήν έχουν συμβάλλει:

  • Η άγνοια
  • Τα παλαιότερα ψυχιατρικά φάρμακα που αδιαμφισβήτητα είχαν περισσότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από τα νεότερα
  • Η γενικότερη προκατάληψη απέναντι στην ψυχική υγεία και την ψυχιατρική (βλέπε στίγμα)
  • Η σύνδεσή τους με την απαράδεκτη εικόνα ψυχιατρικών δομών του παρελθόντος
  • Η υπερβολική χρήση τους με αναπόφευκτες συνέπειες από μια ελάχιστη μειοψηφία ψυχιάτρων
  • Η μη σωστή συμμόρφωση κάποιων ασθενών με τη φαρμακευτική αγωγή που δυσχεραίνει την επίτευξη θεραπευτικού αποτελέσματος
  • Η μερική αποτελεσματικότητά τους στην αντιμετώπιση σοβαρών διαταραχών όπως η σχιζοφρένεια
  • Η αρνητική προβολή από τα ΜΜΕ
  • Κινηματογραφικές ταινίες όπως η «Φωλιά του Κούκου»

Στη σημερινή εποχή ο κλάδος της ψυχιατρικής που ασχολείται με τη φαρμακευτική αγωγή, γνωστός και ως ψυχοφαρμακολογία, έχει κάνει μεγάλα άλματα προόδου.  Η γνώση της ψυχοφαρμακολογίας κατέχει μέγιστη σημασία για την άσκηση της ψυχιατρικής και είναι συνάρτηση αφενώς της διαρκούς ενημέρωσης για τις νέες εξελίξεις στην έρευνα του εγκεφάλου στο πλαίσιο των νευροεπιστημών και αφετέρου στην εμπειρία. Για πολλούς η ψυχοφαρμακολογία είναι «τέχνη».

Η ιδανική στρατηγική στην ψυχοφαρμακολογία είναι η λεγόμενη επίτευξη της «βέλτιστης δόσης». Αυτό πρακτικά σημαίνει ότι η ψυχιατρική αγωγή πρέπει να πληρεί 2 προϋποθέσεις: Να είναι επαρκής ώστε να αντιμετωπίζει τα συμπτώματα και παράλληλα να είναι τόση ώστε να μην προκαλεί ανεπιθύμητες ενέργειες ή αυτές να είναι οι λιγότερες δυνατές. Στην πράξη αυτό μπορεί κάποιες φορές να φαίνεται απλό, όμως συχνά δεν είναι εξαιτίας της πολυπαραγοντικότητας που διέπει τα ψυχικά νοσήματα.

Πρέπει να τονιστεί ότι οι συνέπειες των περισσότερων ψυχιατρικών διαταραχών όπως η σχιζοφρένεια, η σχιζοσυναισθηματική διαταραχή, η διπολική διαταραχή και η κατάθλιψη είναι τόσο σοβαρές για το άτομο, που πρωτεύουσα σημασία έχει η αντιμετώπισή τους. Αν ζυγίσει κανείς συμπτώματα ή ανεπιθύμητες ενέργειες το μεγαλύτερο βάρος έχουν τα πρώτα στην πλειοψηφία των περιπτώσεων και αυτό προκύπτει από τη συνολική θεώρηση της εώς τώρα εμπειρίας στην ψυχιατρική. Φυσικά αυτό δε σημαίνει ότι η ύπαρξη ανεπιθύμητων ενεργειών δεν μας ενδιαφέρει, το αντίθετο μάλιστα.

Η παρέμβαση του ψυχίατρου συνίσταται στο να ρυθμίζει κατάλληλα την αγωγή και συχνά να μειώνει, να διακόπτει ή να αντικαθιστά ένα φάρμακο όταν αυτό παρουσιάζει μια σοβαρή ανεπιθύμητη ενέργεια ή όταν το θεραπευτικό του αποτέλεσμα δεν είναι το αναμενόμενο. Η αποτελεσματικότητα μιας θεραπείας μειώνεται από πολλούς παράγοντες, κάποιοι από τους οποίους μπορούν να ελεγχθούν από τον ψυχίατρο που ξέρει να τους χειριστεί. Πρόκειται για σοβαρό ζήτημα που υποτιμάται από μερίδα των ασθενών.

Μία παράμετρος που χρήζει ιδιαίτερης αναφοράς είναι η χρονιότητα της λήψης μιας αγωγής, που συμβαίνει κυρίως σε ορισμένες περιπτώσεις ψυχωτικών ή συναισθηματικών διαταραχών. Παρατηρείται η εμφάνιση των λεγόμενων “αρνητικών συμπτωμάτων” από την αντιψυχωτική αγωγή, τα οποία μπορεί να είναι απάθεια, μείωση δραστηριοτήτων, ψυχοκινητική επιβράδυνση κ.α. Η αντιμετώπιση του φαινομένου αυτού είναι πολύπλευρη και αρκετά δύσκολη, αλλά όχι αδύνατη. Καταρχήν μεγάλο ποσοστό του οφείλεται στην ίδια τη διαταραχή π.χ. τη σχιζοφρένεια, η οποία από μόνη της επιφέρει αρνητική συμπτωματολογία.

Ακόμη, το φαινόμενο θα πρέπει να ειδωθεί και από τη σκοπιά της ζυγαριάς που αναφέρθηκε στην προηγούμενη παράγραφο. Επιπλέον, ένας συνδυασμός προσεκτικής ελάττωσης της δόσης (όχι όμως και διακοπής) με μια τακτική ψυχιατρική παρακολούθηση και μια θεραπευτική προσέγγιση που να εστιάζει στην κινητοποίηση του ασθενούς σε διάφορους τομείς της καθημερινότητας, αλλά και στην αύξηση της συμμετοχής του σε ομαδικές δραστηριότητες θα μπορούσε να βελτιώσει την εικόνα αυτή σε ενίοτε σημαντικό βαθμό. Στις μέρες μας οι προσεγγίσεις αυτές είναι περισσότερο προσιτές από ότι στο παρελθόν.

Συχνά παρατηρείται το φαινόμενο οι ασθενείς από μόνοι τους να παρεμβαίνουν στις «εντολές» του ψυχιάτρου, μειώνοντας ή διακόπτοντας κάποια ψυχιατρικά φάρμακα είτε λόγω φόβου, είτε λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών είτε λόγω δυσπιστίας και καχυποψίας, είτε λόγω ενεργού συμπτωματολογίας. Σε αυτές τις περιπτώσεις , οι οποίες μόνο λίγες δεν είναι , το επιθυμητό αποτέλεσμα δε θα έρθει και ο ασθενής με την οικογένειά του θα ταλαιπωρηθεί ιδιαίτερα αλλάζοντας θεράποντες ιατρούς, μπαινοβγαίνοντας σε νοσοκομεία και βιώνοντας διαρκώς την ψυχική επιβάρυνση από το ίδιο το ψυχικό νόσημα.

Κάποιοι έχουν την τάση να διαβάζουν το ενημερωτικό δελτίο που βρίσκεται στο κουτί κάθε φαρμάκου και να βγάζουν αυθαίρετα συμπεράσματα για τις ιδιότητες αυτού. Δυστυχώς  σε αυτές τις περιπτώσεις η άγνοια μπορεί να φέρει σημαντικότερες ανεπιθύμητες ενέργειες από το ίδιο το φάρμακο!

Πρέπει να ειπωθεί λοιπόν ότι για να κυκλοφορήσει ένα φάρμακο γίνονται χιλιάδες δοκιμές. Και μια φορά να παρατηρηθεί μια ανεπιθύμητη ενέργεια μεταξύ χιλιάδων, η φαρμακευτική εταιρεία είναι υποχρεωμένη να το καταγράψει. Αυτό δε σημαίνει ότι είναι πιθανό να συμβεί σε όλους. Στη πλειοψηφία  των περιπτώσεων λοιπόν οι ανεπιθύμητες ενέργειες που καταγράφονται στο χαρτάκι κάθε κουτιού δε θα συμβούν. Ανεξάρτητα από αυτό, εμπίπτει στη δουλειά του ιατρού να ρυθμίζει τις φαρμακευτικές αγωγές. Έτσι αν ο ιατρός θεωρεί ότι μια ανεπιθύμητη ενέργεια είναι πιο πιθανό να συμβεί καταρχήν θα ενημερώσει τον ασθενή και κατά δεύτερον θα τροποποιήσει την αγωγή.

Φυσικά δεν είναι ο υπογράφων αυτός που θα ισχυριστεί ότι δε γίνονται ποτέ και ιατρικά λάθη. Αυτό όμως δε σημαίνει ότι θα πρέπει να αποδώσουμε «επιλεκτική προσοχή» σε αυτές τις ελάχιστες περιπτώσεις και να αγνοήσουμε τη μεγάλη πλειοψηφία των περιπτώσεων που τα ψυχιατρικά φάρμακα αποτελούν ένα σημαντικό θεραπευτικό μέσο.

Περιγράφονται διάφοροι τύποι & μορφές κατάθλιψης :


Μείζων (Μονοπολική) Κατάθλιψη και άλλες καταθλιπτικές διαταραχές

Κατάταξη Μείζονος Κατάθλιψης ανάλογα με τη χρονική παράμετρο

1. Μοναδικό επεισόδιο: όταν υπάρχει μόνο ένα μείζον καταθλιπτικό επεισόδιο στην ως τώρα πορεία του ασθενούς
2. Υποτροπιάζουσα: δύο ή περισσότερα μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια
3. Χρόνια : η διάρκεια της κατάθλιψης χωρίς να έχει επέλθει ύφεση είναι τουλάχιστον 2 χρόνια
4. Εποχιακή κατάθλιψη: υποτροπιάζουσα μείζονα κατάθλιψη, με τα επεισόδια να σχετίζονται με τις αλλαγές των εποχών με συχνότερη την εμφάνιση το φθινόπωρο και την αρχή του χειμώνα
5. Επιλόχεια : σοβαρή κατάθλιψη που επέρχεται μικρό διάστημα μετά τον τοκετό
6. Διπλή Κατάθλιψη : Ονομάζεται η κατάθλιψη που εμφανίζεται σε ασθενή που ήδη έπασχε από δυσθυμία

Κατάταξη ανάλογα με την ένταση και την ποιότητα των συμπτωμάτων

1. Μελαγχολική Κατάθλιψη : πρόκειται για ιδιαίτερα βαριά μορφή κατάθλιψης
2. Ψυχωτική Κατάθλιψη : όταν στην κλινική εικόνα συνυπάρχουν ψυχωτικά συμπτώματα όπως για παράδειγμα ακουστικές ψευδαισθήσεις ή παραλήρημα αυτομομφής
3. Άτυπη Κατάθλιψη : άτυπα χαρακτηριστικά θεωρούνται η υπερφαγία, η υπερυπνία, η υπερευαισθησία στην κριτική και η υποχώρηση του καταθλιπτικού συναισθήματος όταν συμβαίνουν ευχάριστα γεγονότα στη ζωή του ασθενούς
4. Κατατονική κατάθλιψη : επίσης πολύ βαριά μορφή, αλλά όχι και συχνή, ο ασθενης δεν αντιδρά σε εξωτερικά ερεθίσματα!

Ανάλογα με το αίτιο

Κλινική κατάθλιψη : Η κλινική μορφή είναι η κατεξοχήν ψυχική διαταραχή με την υψηλότερη βιολογική και κληρονομική συμμετοχή και συνήθως τις βαρύτερες και πιο επίμονες ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις.

Αντιδραστική κατάθλιψη : Oνομάζεται έτσι γιατί επέρχεται, όχι οπωσδήποτε αμέσως, ως «αντίδραση» του ψυχισμού σε κάποιο εξωτερικό αίτιο.

Άλλες Καταθλιπτικές Διαταραχές

1. Δυσθυμία : Καταθλιπτικά συμπτώματα μικρής ως μέτριας έντασης αλλά μεγάλης διάρκειας χωρίς ύφεση για τουλάχιστον δύο χρόνια


2. Ελάσσων κατάθλιψη : Καταθλιπτικά συμπτώματα μικρής έντασης και μικρής διάρκειας για τουλάχιστον 2 εβδομάδες


3. Βραχεία διαλείπουσα κατάθλιψη : Καταθλιπτικά συμπτώματα όπως της μείζονος κατάθλιψης αλλά με μικρή διάρκεια 2 εβδομάδων το μέγιστο


4. Προεμμηνορρυσιακή δυσφορική διαταραχή : Καταθλιπτικά συμπτώματα μικρής έντασης σε γυναίκες με έναρξη λίγες μέρες πριν την έμμηνο ρύση εώς λίγες μέρες μετά


5. Διαταραχή Προσαρμογής με κατάθλιψη : Καταθλιπτικά συμπτώματα ποικίλλης έντασης και διάρκειας όχι πάνω από 2 μήνες που οφείλονται σε εξωγενή ψυχοπιεστικό παράγοντα


6. Καταθλιπτική Ψευδοάνοια : Σύνδρομο που μεταξύ των καταθλιπτικών συμπτώμάτων υπερτερεί η διαταραχή των γνωστικών λειτουργιών όπως η μνήμη, η προσοχή, η συγκέντρωση και προσομοιάζει με άνοια


7. Αγχώδης κατάθλιψη : Έντονη η παρουσία του άγχους μεταξύ των συμπτωμάτων της κατάθλιψης


8. Δευτεροπαθής κατάθλιψη :
• Διάφορες σωματικές νόσοι προκαλούν τις νευροδιαβιβαστικές διαταραχές της κατάθλιψης στον εγκέφαλο π.χ. νεοπλάσματα, σκλήρυνση κατά πλάκας, επιληψία, θυρεοειδοπάθειες, έμφραγμα μυοκαρδίου και πληθώρα άλλων
• Η χρήση διάφορων φαρμάκων προκαλεί τις νευροδιαβιβαστικές διαταραχές της κατάθλιψης στον εγκέφαλο π.χ. κορτιζόνη, κάποια καρδιολογικά, νευρολογικά, χημειοθεραπευτικά και πολλά άλλα φάρμακα
• Η χρήση αλκοόλ ή απαγορευμένων ψυχοτρόπων ουσιών προκαλεί τις νευροδιαβιβαστικές διαταραχές της κατάθλιψης στον εγκέφαλο

Τέλος καταθλιπτικά συμπτώματα αποτελούν συχνά μέρος άλλων ψυχιατρικών διαταραχών (αναφέρονται ενδεικτικά οι σπουδαιότερες) :

Διπολική Διαταραχή Ι & ΙΙ : Περιλαμβάνει οπωσδήποτε μανιακά ή υπομανιακά επεισόδια και κατά το πλείστον εναλλαγή τους με μείζονα καταθλιπτικά επεισόδια (διπολική κατάθλιψη)
Σχιζοφρένεια : Καταθλιπτικά συμπτώματα που εμφανίζονται σε περιόδους ύφεσης των συμπτωμάτων της σχιζοφρένειας (μεταψυχωτική κατάθλιψη)
Κυκλοθυμική Διαταραχή : Καταθλιπτικά συμπτώματα μικρής ως μέτριας έντασης σε εναλλαγή με υπομανιακά επεισόδια για τουλάχιστον 2 χρόνια

Παρατηρούμε ότι υπάρχουν αρκετές μορφές κατάθλιψης. Έστω και με μικρή υπόνοια συμπτωμάτων κατάθλιψης, είναι επιβεβλημένη η παραπομπή για εξέταση από ειδικό ψυχίατρο. Επιπλέον υπάρχουν τύποι κατάθλιψης χωρίς ακριβώς την τυπική εικόνα, αλλά με λίγο πιο ιδιότυπες μορφές που διαφεύγουν της προσοχής ή γνώσης ενός μη ειδικού. Παραδείγματα είναι η κατάθλιψη των ηλικιωμένων , η αγχώδης κατάθλιψη με πολλά σωματικά συμπτώματα, η δευτεροπαθής κατάθλιψη και άλλες. Η υποδιάγνωση τέτοιων περιπτώσεων οδηγεί σε αχρείαστη ταλαιπωρία οικονομική και ψυχική επιβάρυνση τόσο των ασθενών όσο και των συγγενών τους. Επιπλέον να σημειώσουμε ότι αρκετά συχνά η κατάθλιψη δεν έχει εξωτερικά σημάδια, δε φαίνεται.

Η καθυστέρηση ή η άρνηση αναζήτησης βοήθεια από ψυχίατρο αναμένεται να έχει σοβαρές συνέπειες για τον ψυχισμό και τη λειτουργικότητα του ασθενή, ως και για τη ζωή του την ίδια. Η κατάθλιψη αποτελεί τον πρώτο παράγοντα κινδύνου για αυτοκτονία. Τέλος οι περισσότερες μορφές κατάθλιψης παρουσιάζουν σημαντική αύξηση στα χρόνια της κρίσης, ειδικά σε μεγάλες πόλεις όπως η Αθήνα που έχουν πληγεί σε μεγάλο βαθμό από την ανεργία. Για όλους αυτούς τους λόγους η θεραπεία της κατάθλιψης πρέπει να δρομολογείται τάχιστα.

μορφές κατάθλιψης

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας στο ιατρείο του στην Αθήνα. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός).

Θεραπεία Κατάθλιψης

Θεραπεία Κατάθλιψης

Στη θεραπεία κατάθλιψης επιστρατεύονται παραδοσιακά δύο θεραπευτικοί άξονες είτε μεμονωμένα είτε συνδυαστικά. Τα φάρμακα και η ψυχοθεραπεία. Η αποτελεσματικότητά τους είναι αδιαμφισβήτητη και εμπεριστατωμένη επιστημονικά, αν και για διάφορους λόγους δεν είναι ούτε ιδανικές ούτε λειτουργικές για όλους τους ασθενείς. Λιγότερο γνωστές, σχετικά υποτιμημένες και παρεξηγημένες ως προς την ασφάλεια και δραστικότητά τους είναι οι βιολογικές θεραπείες,  μια κατηγορία θεραπειών, μη φαρμακευτικών, που επιφέρουν θετικό αποτέλεσμα σε μια σειρά από διαταραχές, ειδικά δε στην κατάθλιψη.

Φαρμακευτική : Αντικαταθλιπτικά και ενίοτε συνδυασμός τους με άλλες κατηγορίες φαρμάκων, Για τα φάρμακα και τους μηχανισμούς δράσης τους αναλυτικό και εκτεταμένο ενημερωτικό υλικό θα βρείτε εδώ : Φάρμακα & Μηχανισμοί Δράσης

Οι εξελίξεις στις νευροεπιστήμες έχουν φέρει τις τελευταίες δεκαετίες καινοτόμες βιολογικές μη φαρμακευτικές προσεγγίσεις στην κατάθλιψη. Οι βασικές από αυτές είναι :

Β) Ψυχοθεραπείες ενδεικτικά

Όπως προαναφέρθηκε παρατηρείται σημαντική επιστημονική πρόοδος την τελευταία 30ετία περίπου κυρίως όσον αφορά τις βιολογικές θεραπείες. Η εισαγωγή νέων αντικαταθλιπτικών σκευασμάτων με σημαντικά λιγότερες σε αριθμό και ένταση ανεπιθύμητες ενέργειες, γεγονός που συμβαδίζει με τη ραγδαία αύξηση των γνώσεων μας περί της λειτουργίας του εγκεφάλου, έχει βελτιώσει ιδιαίτερα το θεραπευτικό οπλοστάσιο των ψυχιάτρων.

Παράλληλα η χρήση των υπόλοιπων βιολογικών θεραπειών σε ολοένα και ευρύτερη κλίμακα στο εξωτερικό παρέχει θεραπεία σε πολύ περισσότερους ασθενείς, η οποίοι για διάφορους λόγους εμφανίζουν ανθεκτική κατάθλιψη. Η ανθεκτική κατάθλιψη ορίζεται ως η κατάθλιψη που δεν ανταποκρίνεται επαρκώς στη φαρμακευτική αγωγή. Από τις βιολογικές θεραπείες θα πρέπει να γίνει ξεχωριστή αναφορά στον Επαναληπτικό Διακρανιακό Μαγνητικό Ερεθισμό. Πρόκειται για τη θεραπεία rTMS, μια μη επεμβατική ασφαλή μέθοδο θεραπείας της κατάθλιψης χωρίς φάρμακα που αξιοποιεί τις ιδιότητες των μαγνητικών κυμάτων. Η ασφάλεια και αρκετά υψηλή αποτελεσματικότητα της θεραπείας rTMS είναι καταγεγραμμένη σε πλήθος σχετικών ερευνών.

Η ψυχοθεραπεία έχει και πρέπει να έχει κυρίαρχη θέση απέναντι στην κατάθλιψη. Όταν γίνεται σωστά μπορεί να επιφέρει θετικές νευροβιολογικές αλλαγές με ενδεχομένως πιο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα για το άτομο. Ο καταθλιπτικός ασθενής έχει ανάγκη να ακουστεί και να ακούσει και η ψυχοθεραπεία προσφέρει αυτό το χώρο μένοντας δίπλα του σε μια από κοινού προσπάθεια να ξεπεράσει τις δύσκολες ψυχικές εκδηλώσεις που βιώνει. Η ψυχοθεραπεία δεν εκτυλίσσεται σε σύντομο χρόνο, αν και υπάρχουν πιο βραχείες και πιο μακροπρόθεσμες ψυχοθεραπευτικές προσεγγίσεις.

Η Γνωσιακή-Συμπεριφορική Ψυχοθεραπεία είναι συνήθως βραχείας διάρκειας και πολύ συνοπτικά εστιάζει στην «εδώ και τώρα» τροποποίηση των κοινών αρνητικών προτύπων σκέψης και συμπεριφοράς , αλλά και πυρηνικών πεποιθήσεων και σχημάτων εαυτού που συνδέονται με την κατάθλιψη. Η Ψυχαναλυτική Ψυχοθεραπεία αποτελεί επίσης μια πολύ αξιόλογη προσέγγιση, διεισδύοντας στα βαθύτερα νερά του ψυχισμού, του παρελθόντος, των διαπροσωπικών σχέσεων, της προσωπικότητας.

Όταν συζητάμε για θεραπεία κατάθλιψης δεν πρέπει να ξεχνάμε την επικουρικό ρόλο της φυσικής άσκησης. Πολλές μελέτες αναδεικνύουν το ρόλο αυτό τόσο σε επίπεδο θεραπείας όσο και σε επίπεδο πρόληψης. Η φυσική άσκηση συνδέεται πολυεπίπεδα με την ψυχική και τη σωματική μας υγεία σε σημείο που έχει φτάσει πλέον να συνταγογραφείται επίσημα από ιατρούς και ψυχιάτρους σε αρκετές χώρες όπως για παράδειγμα στο Ηνωμένο Βασίλειο. Η άσκηση έστω και χαμηλού ή μέτριου βαθμού προάγει ποικίλες βιοχημικές και νευροβιολογικές αλλαγές στον εγκέφαλο με θετικό βραχυπρόθεσμο και μακροπρόθεσμο αντίκτυπο για τον άνθρωπο.

Συχνά η καλύτερη επιλογή είναι συνδυασμός της φαρμακευτικής με την ψυχοθεραπευτική αντιμετώπιση. Πρέπει να σημειωθεί όμως ότι παρά τα «νέα όπλα στη φαρέτρα» του ψυχιάτρου που περιγράφηκαν παραπάνω, η κατάθλιψη υποδιαγιγνώσκεται. Αυτό οφείλεται κυρίως στην ελλιπή εκπαίδευση ιατρών άλλων ειδικοτήτων π.χ. γενικών ιατρών, παθολόγων στην αναγνώριση της διαταραχής ή όχι σπάνια στην υποτίμηση αυτής..

Επιπλέον ακόμη και σήμερα διαδεδομένες στερεοτυπικές αντιλήψεις περί ψυχιατρικής, ψυχοθεραπείας, φαρμάκων κ.λ.π. αποτελούν βασικό εμπόδιο στη σωστή αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Πολύ συχνά η θεραπεία εφαρμόζεται λανθασμένα (π.χ. πρόωρη διακοπή, απουσία παρακολούθησης) για πολλούς και διάφορους λόγους που αναπτύσσονται αναλυτικά εδώ. Η θεραπεία κατάθλιψης είναι ένα πολύ σοβαρό θέμα που επιπλέκεται κατά κόρον από τις περιπτώσεις συννοσηρότητας και θα πρέπει να αντιμετωπίζεται άμεσα από ειδικό ψυχίατρο, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι αποτελεί την πρώτη αιτία αυτοκτονικότητας.

 

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας στο ιατρείο του στην Αθήνα. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός).

 

 

Κατάθλιψη συμπτώματα


Μείζων κατάθλιψη : Πρόκειται για την κλασική σοβαρή διαταραχή που επηρεάζει σημαντικά τον ψυχισμό και τη λειτουργικότητα του ατόμου και που βασίζεται σε συγκεκριμένα κριτήρια (πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον 4 και αναφέρονται συνοπτικά παρακάτω) με διάρκεια τουλάχιστον 2 εβδομάδες. Συχνά ονομάζεται και μονοπολική.

 Τα κλασικά συμπτώματα της κατάθλιψης είναι :

  • Καταθλιπτική διάθεση, μελαγχολία
  • Απώλεια του ενδιαφέροντος ή μείωση της ευχαρίστησης από δραστηριότητες που τον ευχαριστούσαν στο παρελθόν, ανηδονία
  • Σημαντική αλλαγή όρεξης ή και βάρους (συνήθως μείωση λιγότερο συχνά αύξηση)
  • Αϋπνία ή λιγότερο συχνά υπερυπνία
  • Ψυχοκινητική ανησυχία ή ψυχοκινητική επιβράδυνση, άγχος
  • Εύκολη κόπωση ή απώλεια της ενεργητικότητας
  • Ιδέες αναξιότητας, υπέρμετρης ή απρόσφορης ενοχής
  • Μειωμένη ικανότητα συγκέντρωσης, βραδύτητα στη σκέψη και δυσχέρεια στη λήψη των αποφάσεων
  • Επαναλαμβανόμενες σκέψεις θανάτου ή ιδέες αυτοκαταστροφής (αυτοκτονικός ιδεασμός)

Η κατάθλιψη περιλαμβάνει συμπτώματα από το σώμα, τα οποία συχνά προεξάρχουν. Διαβάστε παρακάτω ποιά είναι αυτά.

Κατάθλιψη συμπτώματα σωματικά

Ακολουθούν σύνδεσμοι με ειδικό ενημερωτικό υλικό για την κατάθλιψη.

Η κατάθλιψη μπορεί να είναι κλινική ή αντιδραστική.

Το στρες που προκαλείται από ποικίλα γεγονότα μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα κατάθλιψης

Διαβάστε για τις δυνατότητες που υπάρχουν σήμερα στην προσέγγιση της κατάθλιψης

Διαβάστε για τη νέα μη φαρμακευτική θεραπεία της κατάθλιψης η οποία είναι διαθέσιμη στο πρότυπο ψυχιατρικό και νευρολογικό κέντρο Smart CNS Center.

κατάθλιψη συμπτώματα

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος στην Αθήνα & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (επαναληπτικός διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός).

κατάθλιψη

Κατάθλιψη

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας η κατάθλιψη αποτελεί το Νο 1 παράγοντα επιβάρυνσης της λειτουργικότητας (έως αναπηρία) σήμερα παγκοσμίως. Το στατιστικό αυτό είναι σχεδόν αδιανόητο, ιδίως αν συνδυαστεί με το γεγονός ότι λιγότεροι από τους μισούς ασθενείς με κατάθλιπτικό επεισόδιο λαμβάνουν κάποια από τις υπάρχουσες και αρκετά αποτελεσματικές θεραπείες. Οι αυξητικές τάσεις των καταθλιπτικών (και αγχωδών) διαταραχών είναι ένα γεγονός. Η προσπάθεια ερμηνείας του κατ’ εξοχήν πολυσύνθετου αυτού γεγονότος δεν μπορεί να μη λαμβάνει υπ’ όψιν  το συνολικό κοινωνικό και πολιτισμικό πλαίσιο στο οποίο βαδίζει η ανθρωπότητα τις τελευταίες δεκαετίες.

Η κατάθλιψη είναι μια ψυχική κατάσταση που συνήθως χαρακτηρίζεται από παρατεταμένης διάρκειας συναισθήματα θλίψης, μελαγχολίας, απογοήτευσης, απελπισίας μαζί με μείωση της διάθεσης και του κίνητρου για ζωή και τις δραστηριότητες που τυπικά σε αυτήν εντάσσονται. Παράλληλα μπορεί να συνυπάρχει άγχος και επηρεάζονται ποικιλοτρόπως γνωστικές (συγκέντρωση, εγρήγορση, μνήμη) και σωματικές λειτουργίες (ύπνος, πείνα, πόνος, κόπωση, ανηδονία, φιλασθένεια). Μπορεί να έχει πολλές όψεις και οφείλεται σε ένα μείγμα βιολογικών, ιδιοσυγκρασιακών και περιβαλλοντικών παραγόντων. Για εκτενέστερη και αναλυτικότερη πιο επιστημονικού χαρακτήρα ενημέρωση δείτε στο τέλος του άρθρου.

Μια χρήσιμη διάκριση είναι μεταξύ της κλινικής και της αντιδραστικής κατάθλιψης. Η κλινική μορφή είναι η κατεξοχήν ψυχική διαταραχή με την υψηλότερη βιολογική και κληρονομική συμμετοχή και συνήθως τις βαρύτερες και πιο επίμονες ψυχοπαθολογικές εκδηλώσεις. Στην περίπτωση αυτή δεν είναι πάντα απαραίτητη η ύπαρξη πυροδοτικού ψυχοπιεστικού αιτίου για την εμφάνισή της. Το ποσοστό της είναι μικρότερο από την αντιδραστική μορφή, η οποία ονομάζεται έτσι γιατί επέρχεται, όχι οπωσδήποτε αμέσως, ως «αντίδραση» του ψυχισμού σε κάποιο εξωτερικό αίτιο. Οι αντιδράσεις αυτές του ψυχισμού αποτελούν συνήθως ένα μείγμα μη σταθερών καταθλιπτικών και αγχωδών εκδηλώσεων που δεν επηρεάζουν πάντα και σε υψηλό βαθμό τη λειτουργικότητα του ατόμου.

Σημάδια κατάθλιψης μπορεί να μην υπάρχουν πάντα. Είναι σαφές ότι το καταθλιπτικό επεισόδιο δε φαίνεται σε πολλές περιπτώσεις και το άτομο που το περνάει να χαμογελάει και να δείχνει εντελώς καλά (η λεγόμενη και χαμογελαστή κατάθλιψη). Από την άλλη αν παρατηρήσετε κάποια στοιχεία που μοιάζουν με τα συμπτώματα της κατάθλιψης τότε έχετε τα σημάδια που μπορεί να οδηγήσουν τελικά σε αναζήτηση ειδικής βοήθειας.

Ένα από τα χαρακτηριστικά του καταθλιπτικού επεισοδίου μπορεί να είναι η απόσυρση. Η απόσυρση μπορεί να είναι πραγματική με το άτομο να κλείνεται στο σπίτι, ή/και ψυχονοητική που εμφανίζεται με απάθεια, μείωση των συναισθημάτων ευχαρίστησης, επίμονη αίσθηση ματαιότητας, αδυναμία ικανοποίησης και εύρεσης ενδιαφέροντος για πράγματα και ανθρώπους.

Ο άνθρωπος που περνάει κατάθλιψη βιώνει μία ή περισσότερες απώλειες στη ζωή του. Προσοχή, η απώλεια δεν είναι απαραίτητα σαφής και εμφανής. Συχνά δεν είναι και μπορεί να αφορά εσωτερικές πτυχές του ψυχισμού. Διάφορες εξελίξεις στη ζωή δύναται να επηρεάσουν τις ψυχικές επενδύσεις σε πρόσωπα,  πράγματα και καταστάσεις. Η ναρκισσιστική ταύτιση μαζί τους καθιστά πολύ δύσκολη την πορεία προς τα εμπρός, καθηλώνοντας με αρνητικό τρόπο, αυτοτιμωρητικό ενίοτε, την ψυχική ενέργεια προς τα έσω. Η θέαση του εαυτού, του μέλλοντος και του κόσμου θολώνει και διαστρεβλώνεται.

Μεγάλο κεφάλαιο αποτελεί η θεραπεία κατάθλιψης. Η προσέγγιση της κλινικής κατάθλιψης βάσει και της πρόσφατης γνώσης από τις εξελίξεις των νευροεπιστημών δεν μπορεί να μην είναι φαρμακευτική ή γενικότερα βιολογική. Η σύγχρονη(?) ανθρώπινη τάση για αναζήτηση εύκολων και γρήγορων λύσεων σε συνάφεια με την αρχή της ευχαρίστησης (Freud), εκπροσωπείται από τις φαρμακευτικές θεραπείες.. Τα φάρμακα έχουν υπολογίσιμα ποσοστά αποτελεσματικότητας, παρά το γεγονός ότι μερικές φορές λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών δε συνιστούν την ιδανική θεραπεία που οι περισσότεροι θα προτιμούσαν.

Η ψυχοθεραπεία έχει βασική θέση στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης. Πέραν των άλλων η ψυχοθεραπεία όταν γίνεται σωστά μπορεί να επιφέρει θετικές νευροβιολογικές αλλαγές με ενδεχομένως πιο μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα για το άτομο.

Επιπλέον στις μέρες μας έχουν εμφανιστεί και άλλου τύπου αξιόλογες θεραπευτικές προσεγγίσεις. Μία από αυτές για παράδειγμα με πολύ ευνοϊκό θεραπευτικό προφίλ ονομάζεται επαναληπτικός διακρανιακός μαγνητικός ερεθισμός (r-tms). Είναι μη φαρμακευτική και ασφαλής.

Διαβάστε αναλυτικά για τις δυνατότητες σήμερα στην αντιμετώπιση της κατάθλιψης

Οι παρακάτω σύνδεσμοι οδηγούν σε αναλυτικές επιστημονικές πληροφορίες για διάφορα θέματα που σχετίζονται με την κατάθλιψη.
Κατάθλιψη

Κατάθλιψη

Κατάθλιψη

Δευτεροπαθής Κατάθλιψη

Κατάθλιψη

Μύθοι για τη Θεραπεία κατάθλιψης

Συγγραφέας του παραπάνω άρθρου είναι ο Σπύρος Καλημέρης Ιατρός, Ιδιώτης Ψυχίατρος & πιστοποιημένος Ψυχοθεραπευτής. Είναι πιστοποιημένο μέλος του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών & της Ελληνικής Ψυχιατρικής Εταιρείας και παρέχει σύγχρονες υπηρεσίες ψυχιατρικής & συνθετικής ψυχοθεραπείας στο ιατρείο του στην Αθήνα. Εκπαιδευμένος μεταξύ άλλων στην εφαρμογή της καινοτόμου θεραπείας για τις ψυχικές διαταραχές rTMS (Επαναληπτικός Διακρανιακός Μαγνητικός Ερεθισμός).